Romance of the Playboy

CHAPTER 5

CHELLERINE

"You" not a good answer.

Hindi na nagiging maganda ang mga sinasabi niya. Parang may pumalit sa kaniya na ibang espirito at ngayon ay taliwas lahat ng sagot niya.

Siya ang unang nagtanong at nasagot ko naman ng maayos, pero nang ibinalik ko naman ang tanong ko ay pilyo lahat ng sagot niya.

"Jiara will be here, Pres." The Cyxie said as he enter inside their office.

Pa-easy easy lang pala sila paminsan minsan. Hindi ko nagamit ang sasakyan ko dahil hanggang ngayon ay wala pa rin siyang balak na ibalik sa akin ang susi. Nakalimutan na niya yata iyon, baka masira lang ang sasakyan dahil naka-stuck ito at hindi man nagagamit ilang araw na.

"You want to eat?" tanong niya na parang wala siyang narinig sa sinabi ng kaniyang kasamahan.

Umiling ako at tumingin ulit sa kaniyang lamesa na ngayon ay maayos na, hindi na katulad nitong nakalipas na araw na halos durog at puro basag na bote ang nakakalat.

Busog pa ako.

Kakarating lang namin ay hinigit na niya ako at isinama papunta dito. Hindi ko pa nakikita sina Yish, Kievane, Hievi, and even Yiden. My close friends at yung iba pa dahil lagi akong napupunta dito tuwing umaga at kung paparating na si Jiara ay may ma-a-atasan na mahatid sa akin at ipagpapaalam pa ako.

"I need to go, may klase pa ako.." hinihintay ko ang kaniyang sagot habang isinandal ko ng aking likod sa couch kung saan katabi ko siya.

"Hindi ka rin namang makakapag-trabaho kapag naging asawa na kita" bwisit!

That's not an option. My choice is my decision and I m going to pursue that, ayaw kong lumaki ng walang alam. I want my mind to be open on everything.

"Papatulan kita, kahit pa ikaw ang Presidente Kailer" Ang bantang wala man lang epekto sa kaniya at parang biro lang ay sadiyang nakakapikon.

Aalis ako mamaya at hindi ako makikisabay sa kaniya kapag nakalabas na ako sa silid na ito ay sisiguruhin kong hindi ko na muna siya masisilayan kahit pa ang anino niya.

"Avis and Descelia, accompany my spouse, take care of her" ibinaling niya ang tingin niya sa kanila kung kaya pati ako ay napasunod sa tingin niya sa kanila.

The hell, spouse?!

"Let's go na Mrs. Ortega, your mister is grumpy" he is looking at Avis too decent, nothing harmful at hindi naman halata na mainit ang ulo niya ngayon.

"Chellerine, remember my name Avis" ngumiti ako bago ko kinuha ang bag ko sa lamesa at hindi na nilingon pa si Kailer na alam kong nakatingin pa sa akin dahil ramdam ko iyon.

"Erine!" sa kalagitnaan kami ng paglalakad ay muli ko nanamang narinig ang pangalan ko sa pamilyar na tao, alam kong siya iyon. Hindi si Hievi, but Yiden Peix Figueroa.

"Ngayon lang kita nakita, saan ka ba nag-susuot?" akmang kukunin niya ang braso ko upang idala nanaman sa kung saan nang may pumigil dito sa pamamagitan ng pagpalo ni Avis sa kamay niya na kusa namang lumayo sa akin.

"You want to be burn, bro?" kaswal ngunit naging taliwas ito sa boses na alam kong ipapalabas niya.

It's manly and now my mouth are mourning because of his sudden arms roll in my waist and close my body his as if Yiden can be my way to escape from this mess.

"You're over guarded now, our baby is in another man's arm now, huh" inis niya sa akin.

Alam niyang wala akong hilig sa mga lalaki at ang pakikitungo lang ang kaya kong ibigay sa kanila. Avis seems so good on acting, huh!

Bagay sa kaniya ang ginagawa niya, kung magtutuloy tuloy ay hindi na magiging maganda dahil sa mga panahong tagilid pa siya ay may mga babae na talagang nahuhulog sa kaniya.

"Meet me at North" sabi ni Yiden, alam niyang may kasama akong pakialamero, naglakas loob pa talaga itong magsabi.

Always. North is the place where my state are relaxing, boosting up more my mind. Marami rin akong nagagawa doon kasama ang mga kasama ko. Yish aren't here, hindi ko pa siya nakikita. Hindi na maganda ito, sisingilin niya ako.

"Who's that guy?" he obviously know. Yiden is not a type of person who shyly talking into public and in crowd place just to inform you what you need to know and what he is implying to.

That brazen guy will make my day in trouble. He is so confident even though he is not in his building but he still managed to be here just to check and see me along that usual info. A gatherings maybe, for us.

"A friend" a simple answer will make him stop to ask. Halatang ayaw kong sumagot at magsalita gayong wala naman akong dapat na sabihin at ibahagi sa kaniya.

Muli kaming nagsabay na naglakad, at ang katahimikan ang lumukob sa amin. Parang ginagawang maaliwas ang aking pag-iisip, nakakapag-isip at nakakapagpahinga pa ako, ayaw kong mag-aksaya pa ng oras para magsalita.

"Erine, Good Morning!" Hiedell Vilor Cuesta approach me. Nasa loob na siya ng kanilang room at kahit pa na naroon na rin ang kanilang prof ay hindi mapigilan ang kaniyang kagustuhan.

Ngumiti ako sa kaniya at tumango bago ko ulit ibinaling ang aking paningin sa aming nilalakaran. Alam ko rin na magtatanong na ang nasa tabi ko kung sino nanaman ang sumalubong sa akin ng hindi inaakalang pagbati.

"Ang dami mong lalaki gurl, malalagot ka kay Mr. Ortega nito kapag nalaman niya ang tungkol dito" wala siyang karapatan, alam niya iyon. Pilit lang niyang isinisiksik ang sarili niya sa akin.

Hindi maganda ang sitwasyon. He must be with Jiara than me, it's either he has a needs in me or maybe something I still can't figure out what is it. But the explicit aim and goal of mine is to look forward to my plan for my future. And Kailer is not included.

"Ikaw rin naman" katabi ko lang siya, malamang alam niya rin iyon.

"Wala akong lalaki, correction Misis" diniinan pa niya ang kaniyang huling salita.

That won't make me frighten. He must be. Paano na lang kung maglalaki ang isang ito, bakit pa kasi sunod siya ng sunod sa akin. Alam ko ang daanan at hindi na ako bata para ihatid pa. Nagpapauto lang siya kay Kailer.

"Pati ikaw kabilang sa mga lalaki ko" paliwanag ko. Hindi niya ito nakuha sa una pa lang.

His brain cell are not the same as mine. Kaya naiintindihan kong hindi kaagad niya nakuha iyon. We have different level, hindi ko lang alam kung paano ako makikisama sa kaniyang pang-aasar kung minsan ay aking inaakalang seryoso siya.

Kasama ko siya. Katabi ko siya bitbit yung bag ko. Lalaki pa rin siya, kaya isa siya sa mga sinasabi niya.

"Oh my. I am not guy" mahina ang pagkakarinig ko sa boses niya. Malayo siya sa akin, he was left behind while his mind still in the process of what I mean.

You are babe.

Pilit pa niyang itinatanggi sa akin na hindi siya lalaki, na kauri ko daw ito. Hindi ko siya binigyan ng kahit na anong salita. Hinayaan ko itong magsalita ng magsalita hanggang sa magsawa siya.

Nauna siyang pumasok sa loob ng aming silid. May prof na rin na naka-puwesto at hindi man lang niya itinanong kung bakit may biglaang pumasok ng hindi hinihingi ang kaniyang permiso.

"Study well, para sa future niyo ng Mister mo" gumaganti siya.

Tiniis kong hindi makaramdam ng pagkainis sa kaniya. Hindi ko ibinaling sa kaniya ang aking tingin, alam kong naka-ngisi na ito ngayon. He's taking a revenge! This guy is turning me demon.

Hindi ako pumapatol sa mga kagaya niya. Umupo ako kahit hindi pa ito umaalis, tinulak ko siya ng kaunti dahil hindi ako makapasok sa upuan ko.

"Bye Mrs. Ortega!" napayukom ako sa pag-ipit ng boses nito.

Ramdam ko rin ang tingin na pumupukol sa likuran ko. If I am not mistaken it is Yish. She only can know the situation I am handling and now about to loose its control.

"Asawa mo?" based on his last name, definitely not.

Hanggang sa matapos ang oras sa klase ay ganoon pa rin ang tanong niya. Hindi ko iyon sinasagot, bahala siyang mag-isip. Si Kailer ang may kasalanan nito!

Sumagana sa amin ang dalawang lalaking kanina ay binati pa lang ako. Ang akala ko ay sa North ang tagpuan, bakit sila narito? Pareho silang napatingin sa amin ni Yish nang makaharap kami sa kanila.

"Blooming ka ngayon ah" mapang-asar na sabi ni Hievi.

"May asawa na nga eh" sabat ni Yish. Alam ni Yiden. Alam niya kung ano ang nangyari bago pa man nakarating kay Yish at Hievi.

The usual place for us again. We drag our feet along the many students hanging around and almost the café are getting full dahil na rin sa masarap ang i-si-ne-serve nila kung kaya hindi maiwasan na balik balikan nila ito.

Kaya hanggang ngayon dito pa kami. North is still our place and South is still stinky place. Nagpatuloy kami sa paglalakad hanggang sa makaabot kami sa puwesto namin sa itass.

I love looking from the top. Mas naaaninag ko ang labas. Pagkabaling ko sa isang pintuan ay hindi ko sinasadiyang napatingin ako sa kaniya. Here he goes.

He is here. Wala namang bago pero sa sitwasyon meron. Jiara is with him. Tinignan ko ang mga kasamahan ko kung nailapag na ba nila ang kanilang bag.

"Tara na Muse ko" nakangising sabi ni Hievi.

Hinawakan niya ang kamay ko upang isabay ako sa kaniya. Mukhang isasabay nila ako ngayon na bumili ng pagkain. Magpapabili na lang sana ako sa kanila dahil tinatamad ako.

"You look annoy, ano bang meron?" walang meron. Ano ba ang nangyari.

Annoy is only for people who think that their opponents giving them any things or doing any things they don't want and indeed hate. At hindi ko ibibilang ang sarili ko. I have many things that I hate pero ayaw kong magpadala.

Kailer is one thing I hate the most. Isang salita pa lang niya ang naririnig ko marami na akong balak sa kaniya. He should understand why I am going far from him. I want a distance place.

Kung maaari ay hindi ko siya makita kahit sa buong araw. Umiling ako pagkatapos ay sabay kaming sumunod sa mga taong nauna. Hinintay namin kung kami na ba ang susunod.

While looking at the menu and choosing meal, someone touch my neck.

Neck!

My neck! Hinawakan ko ng kamay ng kung sino man na iyon at ipinilipit ito. He is harassing and accidentally the wrong person. Will full of ambitious I did it. Alam kong lalaki ito dahil sa laki ng kamay niya.

"It's okay to be lame while my marked are still there hanging visible" I am not happy but all of the embarass are gathered and simply make me feel the contemptuous.

This Kailer! Ano bang kailangan niya. Wala na kami sa opisina niya kaya maaari ko nang gawin sa kaniya ang nais ko. He is not here to simply order and look for meal, he eventually feel the ambiance and now seeing his bare and effortlessly glamorous face turn into serious after that mischievous pun.

"Our baby"

"Sandali naiwan siya"

"Kunin mo ang order niya"

Sila lang ang naririnig ko kahit nasa harap na sila ng counter para mag-order. Hindi naman sila babae pero ang lakas ng boses. Dalawang lalaki ang mabilis na pumunta sa kinaroroonan ko at sabay pa silang nagtanong kung ano ang kukunin kong pagkain.

"Kahit na ano, basta yung nakakabusog" matamlay kong sabi sa kaniya at ipinagsaklop ang aking mga braso.

Naglakad na ako pabalik sa kaninang puwesto namin upang doon na lamang sila hintayin. Ayaw kong makisiksikan doon, nakuha na rin yung order ko at sila na ang bahala doon.

Wala sa sariling napasubsob ako sa aming lamesa kasabay ng pagpatong ko sa mga braso ko. I can sense that someone is still eyeing over me.

Stop that Kailer.

Nakakawala sa huwisyo. Parang ako lang ang tao sa paligid. Saglit kong ipinikit ang aking mga mata upang hindi ko mapansin ang bagay na kaniyang ginagawa ngayon.

Jiara is around. And while keeping this doing he much give himself a hard time. Mas lalo lang siyang mapapahamak sa ginagawa niya.

"Okay ka lang?" iginilid ko ang aking ulo upang makita si Yish na nagtanong.

"Hmm.. Kulang lang sa tulog" mahinhin kong sagot. Wala akong gana ngayon, pero kailangan kong kumain.

Inilapag ni Yiden and tray kasama na ang pagkain na alam niyang kakainin ko talaga. Kinuha ko ng burger at binuksan na ito habang sila naman ay sa kaniya kaniyang mga plato sila kumakain.

I have no appetite at hindi ko alam kung bakit mabigat ang katawan ko ngayon. Sumandal ako sa aking upuan at pilit na nginunguya ang pagkaing akin namang pilit na kinain.

Hindi na sana ako pumasok kung alam ko lang na susumpong nanaman ang katawan ko. Hindi ko pa nakakasalubong si Kievane at ang iba pa.

"I'll take you to North, so you can take a rest there" tumango na lang ako dahil ang bigat talaga ng pakiramdam ko ngayon.

Mas kailangan ko nga ng tahimik na lugar. North will be perfect for me to hang in and to take a rest also. Hindi ko na rin napapakinggan kung ano ang kanilang pinag-uusapan.

Tumingala ako at napabuntong hininga bago ko ulit na ibinaba ang aking ulo. Then someone take a shot of cough which my companion took their attention and looking to me like they are maybe thinking that it is related to me.

"Can we go now there?" ayaw ko na dito.

Nauna akong tumayo habang hawak hawak ang burger bago ko isabit sa balikat ko ang bag ay inilapag ko na muna yung pagkain ko at kinuha ang iba pang natira sa tray.

Agarang lumapit si Hievi sa kinaroroonan ko at kinuha ang bag ko. Parehong kamay ang naramdaman ko sa parehong balikat at kaniya akong inilalayan na ibigay ito.

"We will go there" muli niyang isinukbit ang kaniyang braso sa balikat ko at sabay na naglakad papalayo.

Yish and Yiden are behind us, kumakain. Naktingin ako ng diretso pero parang wala man lang akong napapansin, malayo. Its too deep and too far to be reach.

"Drink it" sabay abot niya ng bottled water sa akin.

Kinuha ko ito, tinapos ko muna ang kinakain ko bago ko ito buksan at ininom. I suddenly feel the hotness inside me. Pakiramdam ko ang bigat bigat ng katawan ko, ang init at pati ang mga mata ko ang init ng ibinubuga.

"Mabuti pa, iuuwi na kita" hindi ako makasagot at nakisabay na lang sa paglalakad sa kaniya.

Hindi sila nag-ingay, walang maingay dahil wala ako sa sarili. Yish are behind me, while now is beside me holding my arms and caressing it like she is making me calm.

"Bubuhatin ko na siya, Hievi" rinig kong sabi ni Yiden na ngayon ay nasa harap na namin.

Binuhay niya ako na parang ako ay napilayan at ramdam ko rin ang kaniyang pagyapak. Bawat pagyapak nito ay parang humihina, hindi ko masyadong naririnig.

Mabigat ang pakiramdam ko, mabigat ang tulukap ng mga mata ko. Hinayaan kong malamon ako ng bigat nito, hindi ko kinaya. I will be okay so soon.

"Hindi kita tatanungin kung okay ang lagay mo, I know you're not okay now. Kung gusto mong gumaling susundin mo ako, huwag kang pakipot" jerk! Siya kaagad ang bumungad sa akin.

Nakahiga ako, kinapa-kapa ko ang aking hinihigaan upang maghanap ng unan. I would rather cover my face to not to see him.

"Kumain ka muna, at pagkatapos ay inumin mo iyan, aalis ako sandali kapag naabutan ko pa iyan. Hindi ako mag-dadalawang isip na ikulong ka dito at mag-tititigan tayo buong araw, buong araw mo ring makikita ang pagmumukha ko" pagkatapos ay narinig kong sumarado ang pinto. Hindi ko na siya naririnig ng ilang segundo.

Bakit siya narito? Hindi ba, mayroon pa siyang inaasikaso sa school? Nasaan sina Hievi.

Pagkasandal ko sa likod ko, hinimas ko ang aking sentido. Mabuti na lamang dahil wala ito dito. Masosolo ko ang apartment ngayon.

Kinuha ko ang tinutukoy niyang pagkain na nasa mangkok pa. A porridge, huh. Mabango sa amoy pa lang natatakam na ang mga bagang ko. Tinikman ko ito gamit ang kutsarang katabi nito.

"I need to inform Yish" hinanap ko kung saan nakalagay ang phone. Yish needs to know my state, para hindi na ito mag-isip.

Itinuloy ko ang pagsubo hanggang sa maubos ito. Hindi ko mahanap ang phone ko, baka naiwan ko o na kina Yish. After taking the medicine after. I relax while my back are still leaning, to let what I ate down to prevent from vomiting.

"I am now fine"

"As how fine the doctor" bigla akong napalingon matapos kong marinig ang boses na iyon kung saan.

Pumasok siya sa loob at muling isinara ang pinto bago ito naglakad papalapit sa akin. He wore the shirt from school, his shorts are not that unacceptable but I found it representable for the first time.

Kaagad niyang ipinatong ang kaniyang kamay sa noo ko at kinapa-kapa pa. Hindi ko na maramdaman ang kaninang init na sumapi sa katawan ko kanina.

"You're not anymore sick, puwede na kitang pagurin" nanlaki ang mga matang nakatingin sa kaniya dahil sa gulat

Absurd again, Kailer. This President are having a bad mouth. Kung iyon man ang nasa isip niya.

Bakit siya narito ngayon. Dapat nasa paaralan pa ito, maaga pa para umuwi. Hindi naman niya dapat ako binibigyan pa ng pansin at hindi nakakamatay ang naramdaman ko kanina.

"Kiss me, I'll give your phone"