Act Of Love (Los Solteros De Calientes Series 2)

Chapter 3

ARIANNE

Matapos ang almusal ay niyaya ko si Noelle na malibot-libot ngunit tinawagan siya ng kaniyang kliyente. Nagpasya akong mag-ikot-ikot na lang mab-isa dahil hindi ko nagawa iyon kahapon. Mas marami rin akong oras ngayon at para maibaling ko rin ang pansin ko sa ibang bagay imbes na sa isyu na naiwan ko sa maynila.

“Magandang umaga po Ma’am!” bati ng isang binatilyo na hula ko ay nasa dise-otso pa lang. May dala itong isang balde na may laman na kung anong kulay brown.

“What’s good in morning—”

“Lito, tama na ang pakikipagdaldalan.”

Tumuwid ang likod ko nang marinig ang baritonong boses na iyon. Lumunok ako nang laway at pinilit na hindi lingunin si Iggy kahit na nasa tabi ko lang siya. Dahil iyon ang kundisyon niya kapalit nang pagbalik niya sa aking heels. Ang binata na nakangiti sa akin ay tumango lang at umalis.

“Don’t get too close to everyone, Arianne. You’re not belong here.”

Tila sinaksak ng isang libong kutsilyo ang puso ko dahil sa salitang sinabi niya. Hindi ko na nagawang sumagot sa kaniya nang bigla na lang siyang maglakad palayo. Huminga na lang ako nang malalim at lakas loob na naglakad at sinundan siya. He stopped from walking so I did. Nang lumingon siya sa akin ay mabilis ako na nag-iwas ng tingin.

Gosh, I feel like I'm a stalker.

When he continues walking, I still followed him. Lumingon siya muli sa akin kaya agad akong tumalikod upang hindi magtagpo ang aming mga mata. Napangiti ako at muling ibinaling ang tingin sa kaniya para sundan siya. But I immediately stop when I saw him standing in front of me. Salubong ang kaniyang may kakapalang kilay at marahas akong hinawakan sa braso. Kumabog nang malakas ang aking dibdib at napangiwi nang maramdaman ang higpit ng kaniyang paghawak.

“Sinusundan mo ba ako?” mariing tanong niya.

"N-no!"

I hardly swallowed an imaginary lump to at least calm my thumping hurt. Ilang beses pa akong kumurap dahil tila nalunok ko ang dila ko dahil hindi ako makapgsalita sa harap niya.

"Sinungaling," he said and raise his brow. "Don't follow me."

Akmang sasagot ako nang may marinig kaming malakas na pagtawag sa kaniya.

“Boss Iggy!" Sabay kami napalingon sa lalaking tumawag sa kaniyang pangalan. hingal na hingal itong napayuko pa sa harapan namin.

"Anong nangyari Tonyo?" tanong ni Iggy na bakas ang pag-aalala sa kaniyang gwapong mukha.

"Nawawala si Luna!” anito na dumaan ang takot sa mga mata.

Lumalim ang kunot ng noo ni Iggy at marahas akong binatawan. Napaatras pa ako at napadaing dahil bahagyang namanhid ang aking braso.

“What?!” bulalas ni Iggy. Umigting din ang kaniyang paa na tila ba napakaimportante ng Luna na iyon.

I rolled my eyes and instead of walking away, I stood still.

Nanatili lang akong nakikinig habang minamasahe ang braso na mahigpit na hinawakan niya kanina. Bahagya lang akong tinapunan ng tingin ng lalaki at muling tumingin kay Iggy na seryoso ang ekspresyo ng mukha.

“May nagbukas ng kulungan niya at nag-alis ng tali,” anito at ngumiti sa akin saka yumuko. “Magandang umaga po Ma’am.”

Nagtaas lang ako ng kilay bilang ganti sa kaniyang bati.

"Alamin mo kung sino ang may gawa niyon, Tonyo," aniya at bahagya lang akong sinulyapan. "I’ll find Luna." Amang aalis na nang pigilin ko siya sa braso na ikinalingon niya. “What?”

“Can I help—”

“No, you can’t,” he abruptly said and he left.

Napangiwi na lang ako dahil sa mabilis na pagtanggi niya sa tulong ko. Hindi ko alam kung saan nanggagaling pagkainis na ipinapaikita niya sa akin. Wala naman akong ginagawang masama sa kaniya para tratuhin niya ako na para bang allergic siya aa katulad ko.

I sighed and shifted my gaze to the man in front of me. “Who is Luna?”

“Ah! Yung kabayo iyon ni Sir. Kulay itim at may puting buhok at buntot.”

Nagtaas ako ng kilay at tumango. “Ganoon ba? I'll try to help—”

“Nako, kung ako sa 'yo, Ma'am. Huwag na po kayong tumulong.”

“Why?”

Napakamot sa ulo ang lalaki. “Nagpa-panic po si Luna kapag estranghero ang mukha na makikita niya. Ang totoo po kasi niyan, saved animal po si Luna. Galing po siya sa isang karera ng mga kabayo na naabuso. Gumagamit po kasi ng matalim na bagay ang mga riders sa kanilang sapatos."

Nakaramdam ako ng awa sa kabayo at mas lalo lamang tumindi ang kagustuhan kong tumulong. I admit, I am not an animal lover. Binubugaw ko pa nga ang mga pusa sa t'wing nilalapitan ako sa set. But I am not bad to animals. They have lives and we need to respect every living things.

Nilingon ko si Iggy na palinga-linga ang ulo. At dahil wala rin naman akong gagawin ngayong araw ay mas minabuti ko nang sundan siya. I don’t know why I’m trying to catch his attention. It’s just that, maybe he can lessen the boredom I felt in this place.

Kung may beach lang sa lugar na 'to, nunka na papansinin ko siya. I sighed. Joke lang iyon, dahil ang uri ni Iggy na lalaki ay mahirap balewalain. I mean, heler! The face, the body and his color. God! Why is he si blessed?

Sa patuloy na paglalakad ko at patingin-tingin sa paligid ay saka ko lamang napansin na wala na si Iggy na siyang sinusundan ko. I winced when I felt the heat of the sun against my skin. Hindi ko pa naman dala ang sunscreen ko para maglagay muli. The raging heat coming from the sun will ruin my skin and it can’t be.

Napabuntong-hininga ako nang mapansin kong tila malayo-layo na ang aking napupuntahan at tumataas na rin ang sikat ng araw. When I’m about to walk back to the house, I heard a very familiar sounds of an animal. Mabilis na hinanap ko iyon at nang makita ay hindi ko maiwasang mamangha sa gandang taglay nito.

“Oh my gosh!” bulalas ko at marahan na lumapit. I have never seen a horse like this before. It has white mane and tail and his black skin is so shiny. Para siyang mythical creature.

The horse started making loud sounds. Siguro nga ay nagpa-panic na ito tulad ng sinabi ni Tonyo.

"Whoah! Chill, Luna. I'm not going to hurt you—s**t!"

But it suddenly panics and ran towards me. Nanlaki ang mata ko ang kasunod na lang na naramdaman ko ay ang pagtalsik ko sa lupa. I groaned as I felt a spike of pain on my ankle and elbow. Napangiwi ako nang makita ang dugo sa aking siko at paniguradong mag-iiwan iyon ng peklat.

"Ouch," daing ko.

"What happened to you?"

Napaigtad ako nang marinig ang boses na iyon ni Iggy. Tumaas ang tingin ko sa kaniya na ngayon ay hawak na sa tali ang kabayo habang marahan na hinahaplos ang kulay itim nitong balat. Nang subukan kong tumayo ay napaigik ako dahil sa sakit ng aking paa at nang muli kong ibaling ang tingin sa kaniya ay wala man lang kare-reaksyon sa kaniyang mukha.

"Ask your loving horse," pabalang na sagot ko.

Hindi niya ako sinagot at sa halip na tulungan ako ay tumalikod ito at sumakay sa kaniyang kabayo. Nagsalubong ang aking kilay at kahit masakit ang paa ay nagawa ko pang mamewang.

"Aren't you going to help me?"

He gave me a blank ekspresyon. "You came here alone, you can go back alone too," aniya at umayos ng upo. "Hiya!"

Nanlaki ang mata ko nang bigla siyang umalis at iniwan ako. I felt a sudden irritation towards him. Pinilit kong maglakad kahit sa bawat hakbang ko ay tila pinupukpok ang aking paa. It swells up too.

Matapos ang ilang minuto ay tagaktak ang aking pawis na narating ang bahay. Ang paa ko ay kulay purple na rin at bakas sa mukha ko ang sakit.

"Arianne!"

Nilingon ko ang tumawag sa akin at napangiwi. Noelle's eyes widened in shock as she saw my face. Who wouldn't? Pawisan, may mga putik sa paa at madumi ang sout. Idagdag pa ang namamaga kong paa.

Lumapit siya sa akin at hinawi ang buhok kong dumikit sa aking noo dahil sa pawis. Nanlilimanhid na rin ako kahit katatapos ko lang maligo kani-kanina lang.

Tinulungan niy akong maglakad papunta sa sala at pinaupo.

"Wait here, I'll get you a towel—"

"Huwag na. Ihatid mo na lang ako sa kwarto."

She froze. "But your sprain ankle will hurt more. Kuya Iggy know how to—"

"Hindi na, Noelle," nakangiting saad ko. Hindi nga ako tinulungan ng kuya niya kanina na nasa gitna ako ng lugar na hindi ko memoryado. What more, kung nandito ako sa bahay?

"Are you sure? Your sprain looks bad."

I smiled at her. "It's fine. Tara, tulungan mo ako."

She sighed and shrug her shoulder. Akmang lalapitan ako ni Noelle para tulungan na tumayo nang hawiin siya nang marahan ng lalaki na hindi ko inaasahan na makikita. May dala itong palanggan at sa tingin ko ay first aid kit.

"Kuya Iggy! Thanks God, you're here. Na-sprain yung ankle niya at may sugat siya sa siko. Ayaw pa nga magpagamot sa 'yo," lintanya ni Noelle na nakahalukipkip.

Ilang beses akong napakurap nang makita ko siyang umupo sa aking harap. Nang aabutin niya ang paa ko ay iniwas ko iyon dahilan para bumaling sa akin ang kaniyang tingin. I swallowed and imaginary lump and look for Noelle. Ngunit naglalakad na ito papunta ng kusina.

"Don't worry. It will be quick," aniya at tuluyang hinawakan ang aking paa.

My heart skip it beat when I finally felt his hand on my skin. His soft and smooth hands froze too. Tila may mabilis naman na kuryente akong naramdaman o guni-guni ko lamang iyon. Nang tingnan ko siya ay nakatulala lamang siya sa aking paa.

Tumikhim ako dahilan para muli siyang gumalaw at sinimulan na hilutin amg paa ko. I groaned, winced in pain. Kinagat ko rin ang aking ibabang labi upang pigilin an sarili na mapahiyaw sa sakit. Mangiyak-ngiyak ako na humihinga nang malalim matapos niyang tila hilutin ay linisan ang paa ko saka nilagyan ng benda.

Tumayo na siya at inilapag ang first aid kit sa tabi ko saka hinwakan ang aking siko a tiningnan. Matapos niya gawin iyon ay tumayo na siya nang tuwid at namulsa.

"Treat your wound. It wasn't that deep," he said and turned his back.

"Thank you," I mumbled but I make sure he heard it.

Bahagya lang siyang lumingon sa akin at tinitigan ako mula ulo hanggang paa.

"Manila is way different here. If you can't fit in, just leave."

I sighed. Is he just telling me to leave? Damn, this guy.

But I don't know why I can't get mad at him totally. Is it because he treated my sprain? Or is it because I have a crush on him? Or maybe both?

I smiled at him.

"I'll stay here, Iggy. Manawa ka sa mukha ko sa loob ng isang buwan."

He shake his head and left. I can't stop myself from smiling and reach the remote. Nagpasya akong manood ng TV habang ginagamot ang aking siko. But my smile suddenly fade when I saw the news on TV.

"Flash report! Naaksidente ang sasakyan ng actor na si Leonardo Lopues at base sa report ay putol ang preno ng sasakyan nito. Hinihinalang ang dating nakatambalan nitong si Arianne Gervacio ang salarin—"

I turned off the TV and froze.

"What the hell?!"