Under Your Protection

"Under Protection"

CHAPTER 4

Third Person POV

Matapos ang naganap na insidente ng banta sa kanyang buhay, napagtanto ni Nosgel Jadia na hindi na siya maaaring magpatuloy na walang proteksyon. Bilang isang CEO ng isang malaking korporasyon, hindi siya pwedeng maging kampante, lalo na't sa mga ganitong pagkakataon. Agad niyang tinawagan si Colonel Yell Jalandoni, isang kilalang police officer at matalik na kaibigan, upang humingi ng tulong.

“Colonel Yell,” simula ni Nosgel, ang tono ng kanyang boses ay malamig at tuwid. “Kailangan ko ng tulong. May natanggap akong banta, at kailangan ko ng security detail.”

“Anong klaseng banta ang tinutukoy mo, Nosgel?” sagot ni Yell, ang boses nito ay puno ng pag-aalala. “Dapat mong ipaalam sa akin ang lahat ng detalye. Hindi ito basta-basta.”

“Wala akong oras para sa mga detalye. Kailangan ko ng isang tao na maaasahan, isang tao na kayang humarap sa anumang panganib,” ani Nosgel, ang kanyang tinig ay puno ng determinasyon. Malalim ang kanyang pagninilay; alam niyang hindi ito ang panahon para sa kahinaan.

“Okay, naiintindihan ko. May inisip akong tao para dito. I’ll assign Lieutenant Erra Hidalgo sa iyo,” tugon ni Yell.

“Si Erra?” nagtanong si Nosgel, ang tono niya ay tila nagdududa. “Bakit siya? Hindi ko kailangan ng babaeng pulis na nagmamalinis sa trabaho. Kailangan ko ng tunay na proteksyon.”

“Erra is one of the best in our department. Magaling siya, at alam niyang protektahan ang kanyang mga kliyente. Trust me on this,” sinabi ni Yell na may matatag na tinig.

“Fine. Pero kung mag-fail siya, I will not hesitate to replace her,” nagbabanta si Nosgel, ang kanyang tono ay matigas.

“Just meet her with an open mind, Nosgel. I’m sure you’ll be impressed,” ani Yell bago nagpaalam.

Ipinutok ni Nosgel ang tawag at nagbigay ng ilang minuto upang makapag-isip. Kahit na hindi siya nasisiyahan sa ideya ng pagkakaroon ng babaeng security, nagpasya siyang bigyan ng pagkakataon si Erra. Nang mga oras na iyon, ang kanyang isipan ay nahahati sa takot at galit. Hindi siya pwedeng magpatalo sa banta; dapat siyang maging handa.

Sa kanyang opisina, nakasandal siya sa kanyang mesa habang tinitingnan ang mga ulat sa negosyo. Pero sa likod ng kanyang isip, bumabalik ang mga imahe ng death threat na natanggap niya. Ang kaibahan ng kanyang kapangyarihan at yaman kumpara sa mga taong gustong sumira sa kanya ay tila nagdadala ng kakaibang pighati. Sa isang iglap, ang kayamanan na kanyang ipinagmalaki ay naging hadlang sa kanyang kaligtasan.

Samantala, si Lieutenant Erra Hidalgo ay abala sa kanyang mga gawain sa police station. Bilang isang 28 taong gulang na pulis, hindi siya natatakot sa mga hamon. Nakilala siya sa kanyang tapang at talino, at handa siyang ipakita ang kanyang kakayahan sa bagong assignment na ibinigay sa kanya.

“Nakukuha mo na ang assignment para kay Nosgel Jadia,” sinabi ni Colonel Yell sa kanya sa kanyang desk. “Nakatanggap siya ng death threat, at ikaw ang inatasan na maging kanyang security detail.”

“Si Nosgel Jadia?” nagtatanong si Erra, tila hindi makapaniwala. “Bakit ako? Hindi ba may iba pang mas experienced na pulis para dito?”

“Erra, marami nang nagawa sa iyo, at alam ko na kaya mong gampanan ito. Kailangan mo siyang ipaalam na ligtas siya sa iyo. Maging handa ka sa lahat ng posibilidad,” sagot ni Yell.

“Understood, Colonel. I will keep him safe,” sagot ni Erra, kahit na nag-aalala siya kung paano niya makikita ang isang taong kilala sa kanyang yaman at kapangyarihan.

Habang naglalakad si Erra patungo sa restaurant kung saan sila magkikita, nagdadalawang-isip siya. Sa isip niya, paano siya makakapagsimula sa ganitong uri ng sitwasyon? Ang mga tao na tulad ni Nosgel ay kadalasang mayabang at mahirap kausap. Ngunit nagdesisyon siyang ipakita ang kanyang kakayahan at hindi padadala sa mga preconceived notions.

Dumating si Nosgel sa restaurant na itinalaga. Ang ambiance ay eleganteng nagbigay-diin sa kanyang presensya. Ang mga tao sa paligid ay tila bumabagsak sa pagkakaroon ng isang prominenteng tao sa kanilang tabi. Sa kabila ng lahat ng ito, nararamdaman niyang nag-iisa siya.

Nang dumating si Erra, agad niyang napansin ang aura ni Nosgel. Ang mga mata nito ay puno ng galit at determinasyon. Agad siyang nagdesisyon na kailangan niyang ipakita ang kanyang sarili bilang hindi lamang isang pulis kundi bilang isang tao na maaaring pagkatiwalaan.

“Mr. Jadia,” bati ni Erra, ang kanyang boses ay puno ng tiwala. “Nandito ako para sa iyong seguridad.”

“Security? Para sa akin?” tanong ni Nosgel, ang kanyang tono ay puno ng pagdududa. “I don’t need a babysitter.”

“Sir, ito ay tungkol sa iyong kaligtasan. May banta na naglalagay sa iyo sa panganib, at ito ang aking tungkulin,” sagot ni Erra, sinisikap na manatiling kalmado sa harap ng kanyang presensya.

“Alam mo ba kung sino ako? I run this company. I’m not some pampered client you can treat as a child,” sagot ni Nosgel, na tila naglalaban ang init ng galit at ang pangangailangan na makinig.

“Sir, ang pangalan at yaman mo ay hindi ang isyu dito. Ang banta na ito ay totoong panganib, at kailangan mong makinig. I will do my job, and you have to let me do it,” sagot ni Erra, sinisikap na ipakita ang kanyang pagiging propesyonal sa kabila ng tensyon.

“Fine. Just know that I won’t hesitate to fire you if you don’t do your job well,” banta ni Nosgel, na tila nagtatakda ng hangganan sa kanilang usapan.

“Sa sitwasyong ito, Mr. Jadia, firing me will not be your priority,” sagot ni Erra, na nagtangkang ipakita ang kanyang pagiging propesyonal sa kabila ng tensyon. “Let’s focus on keeping you safe.”

Sa kanilang unang pagkikita, nagsimula ang isang laban ng damdamin at tunguhin, isang paglalakbay na puno ng mga pagsubok at hamon na maghuhubog sa kanilang mga buhay. Sa huli, ang kanilang pag-uusap ay nagbigay-diin na kahit gaano pa man kataas ang kapangyarihan at kayamanan, ang tunay na proteksyon at tiwala ay nagmumula sa pagsasama ng kanilang mga kakayahan at desisyon sa harapan ng panganib.