CHAPTER 21
Erra POV
Pagod na pagod pa rin ako mula sa una naming pagsasama ni Mr. Jadia, ngunit tila hindi siya nauubusan ng enerhiya. Nakatingin siya sa akin habang naka-sandal sa gilid ng kanyang leather couch. Ang kanyang mga mata ay puno ng alab, at ang ngiti niya’y tila nang-aakit pa rin.
"Erra," bulong niya, ang boses niya’y mas lalong naging mababa, puno ng init at pagnanasa. "Hindi pa ako tapos sa'yo."
Kinabahan ako, pero kasabay nito ay ang kakaibang kiliti na naramdaman ko sa kanyang boses. "Mr. Jadia," sagot ko, pilit na tinatago ang pag-aalinlangan sa tono ko. "Hindi ba’t pagod na tayo pareho? Baka may paparating na tao—"
Ngunit hindi niya ako hinayaang tapusin ang sinasabi ko. Lumapit siya sa akin, ang mga kamay niya ay dumapo sa magkabilang gilid ng sofa kung saan ako n
