CHAPTER 11
Nosgel’s POV
Nasa office ako ng kumpanya ko, nakaupo sa likod ng malaking mesa, pinipilit tapusin ang lahat ng papeles na kailangang pirmahan. Focus, Nosgel. Paulit-ulit kong sinabi sa sarili habang hinihintay si Zarah, ang sekretarya ko, para ayusin ang mga dokumento. Ngunit kahit anong pilit kong kontrolin ang sarili, bumabalik sa isip ko ang larawan ni Lieutenant Erra Hidalgo—ang babaeng hindi ko matanggal sa isipan mula pa noong unang beses ko siyang makita sa isang restaurant.
Nagulat ako nang biglang bumukas ang pinto, at siya ang pumasok. Si Lieutenant Hidalgo. Nang makita ko siya, naramdaman ko agad ang pagbilis ng t***k ng puso ko. Ano bang nangyayari sa'kin? Hindi ako sanay sa ganitong pakiramdam, lalo na’t hindi ko gusto ang pakiramdam na parang wala akong kontrol.
