CHAPTER 32
Erra POV
Sa mga sumunod na linggo, hindi mapigilan ni Erra ang kanyang sariling emosyon sa bawat hakbang na ginagawa ni Nosgel para ipakita ang kanyang pagmamahal. Hindi ito ang tipikal na panliligaw—walang magarbong bulaklak o grand gestures—ngunit ramdam ni Erra ang sinseridad sa bawat sandali na magkasama sila.
Kapag hindi sila abala sa trabaho, laging may palusot si Nosgel para makalabas silang dalawa. Mga lugar na tahimik, malayo sa mga mata ng mga taong maaaring humusga. Isang beses, dinala siya ni Nosgel sa isang maliit na cafe sa tagong parte ng lungsod.
“Bakit dito?” tanong ni Erra habang nakaupo sa isang sulok.
“Because no one knows me here,” sagot ni Nosgel, sabay ngiti na nagpapakaba sa puso ni Erra. “And I want to know you without interruptions.”
Natigilan si
