Dahil sa takot kong baka hindi na ako makaalis bukas dahil sa lintik na Infernung iyon ay umalis kaagad ako nang makaalis siya. Ang sabi niya sa ’kin titigilan na niya ako pero mukhang wala siyang balak. Hindi ko na alam kung ano pa ba ang dapat kong gawin.
Sumakay na ako ng traysikel at nagpahatid sa sakayan ng bus. Mabuti na lamang at saktong natiyempuhan ko ang bus na dadaan sa amin. Bihira lang kasi ang iba. Pumasok na ako sa loob at napahinga nang maluwag nang makaalis.
Itinulog ko na lang lalo pa at alas-siyete na ng gabi. Inabot din ng isang oras ang biyahe dahil talagang may kalayuan ito sa amin. Nakangiti lamang ako habang nakatingin sa bahay namin sa hindi kalayuan. Kaya kailangan kong magsumikap dahil magsasaka si Papa at nakaalalay naman ang gulayan ni Mama. Proud akong na
