Nakangiti ako habang naglalakad pauwi. Pagod man galing ss trabaho pero walang makakapantay sa nararamdaman ko dahil natupad ko na rin ang pangarap ko.
Limang taon ang nakalipas simula ng magbaging buhay ako. Ang iwan ang mundong minsan akong pinatay. At ngayon ay sa simpleng pamumuhay naranasan ko ang kapayapaan at hindi husgahan ng taong nasa paligid ko.
Naglalakad lang ako pauwi sa mumunting bahay namin dahil malapit lang naman itong school. Sa loob ng limang taon ay pinagpatuloy ko ang buhay sa pamamagitan ng pagkamit ng sarili kong pangarap.
Nagaral ako sa college at nagtapos sa kursong Educ. Ngayon ay isa na akong guro na nagtututo sa elementarya.
"Ay lintik." wala sa sarili kong sabi ng makita ko si Crisha na nasasampay ng mga damit na mukhang nilabhan niya.
"Anak bakit mo iyan
