17 (Romana)
“Wag ka nang umalis diyan sa school niyo, anak. Dadaanan ka raw namin.” Excited na sabi ni Mama. Natigilan ako sa paglalakad at lumiko roon sa kabila, naghanap ako nang pwedeng pagpuwestuhan habang naghihintay sa dalawa. I know why my heart flutter at the thought that Mom built a fondly and adorable connection to Nicko. Mukhang hindi na kami mahihirapan pang kumbinsihin itong hayaan na kaming magsama ni Nicko. Besides, I knew better... naglive in din sila ni Papa noon bago ikinasal. “Ma, pakisabi kay Nicko na dito malapit sa karinderya ako maghihintay. Alam niya na iyon kung saan po banda.” “Okay, anak... ang sarap din palang kausap nitong manugang ko.” Hagikhik niya. Nalaglag ang akng panga at nauwi rin iyon sa natatawang boses. Di ko alam kung bakit ganoon, kung bakit mukhang nakuha
- Writer
