ONCE
Pagmulat ng mga mata ni Zevyl ay nanuot sa kanyang ilong ang mabangong aroma ng paligid.
“Nasaan ako?” wala sa sariling tanong niya habang inililibot ang paningin. Nasa isang magarang kuwarto siya, mataas ang kisame at halos lahat nang nakikita niyang mga gamit ay mamahalin at kumikinang.
Dahan-dahan siyang bumangon at balak na sanang umalis nang biglang bumukas ang pinto at nanlaki ang mga mata niya nang mapagtanto kung sino ang papalapit sa kanya.
“Mabuti naman at gising ka na,” nakangiting sabi nito habang papalapit sa kanya. “Are you okay?”
“S-Selen De Castro?” utal niyang usal. “I-Ikaw ba talaga ang nasa harap ko?” hindi makapaniwalang wika niya at kinusot ang mga mata.
Natawa ito ng mahina bago tumango. “Ako nga.”
Ilang sandali siyang natulala at nakatingin lang dito bago
