ASP 4
2085 Words
"Mama I wanna pee." Natawa ako nang makita ko siyang pilit binubuksan ang zipper ng shorts niya. He look bothered by it. Hindi na maipinta ang guwapo nitong muka at namumula na ang pisngi. Tila sasabog na sa pagkairita. Kunot na kunot ang makinis na noo at ang mata ay nagiging ash grey since umaga ngayon. But his eye real color was a bit green. Like his father set of eyes. Kapag umaga lamang Ito nagiging ash grey. Minsan mukang ash brown kapag nasisinagan ng araw. Then pag naiilawan naman sa gabi greenish siya.
"I thought you're big now?" Tudyo ko sakanya. He look at me, frustratedly and a bit annoyed. Damn my baby is so cute.
"Really mom? I need you mama. Help me." He begged. Napangiti ako lalo nang makita ang guwapo nitong muka na nagmamakaawa. Agad akong lumapit at lumuhod para tulungan siyang buksan ang zipper niya. Lumalaki na siya. Damn it! Kaya naninikip ang suot niyang mga damit at pang ibaba.
Manang mana sa ama na may height na 6'3. Sana lahat kasing tangkad nila. Samantalang 5'4 lang ako. :3
"Thank you! Mama. Love you." Aniya matapos umihi at pinupog ako ng halik sa labi at noo. Ganito siya kalambing sakin kaya sulit ang pagpapakapagod ko sa trabaho. Ayos na ko kahit kaming dalawa lang. Ewan ko rin kung bakit Hindi siya nagtatanong about sa tatay niya.
"Are you done? Baby. We need to go. Kailangang makarating tayo agad sa Camden Town."naisipan ko kasi siyang dalhin doon. Since, masyado na akong nagpakabusy sa trabaho. Halos wala na kong time para sakanya. Kaya naisipan kong ipasyal siya. I canceled all my appointment para sa araw na ito.
Napansin ko naman ang birth mark na kulay itim sa likod niya. Baby palang siya ay meron na siya nito. Wala naman akong ganoon sa katawan ko.
"Mama? I thought we're in a hurry. Why are you spacing out?" Nakataas ang medyo makapal nitong kilay na siyang bumagay sa kanya. Ang cute ng gestures ng Dy ko.
"Sorry baby. Tapos na. You look good in your long sleeve baby. Tupiin natin hanggang siko ah. Para ma's muka kang guwapo." Tumango siya at pinakatitigan ako. I smiled at him.
"Ma? Can I ask a favor?" Bigla niyang tanong habang naglalakad kami palabas ng kwarto namin.
"Yes. What is it?"
"Can you call me Rage? Instead of Dy or Dyniosus? I'm not a Greek god mom. I'm just an ordinary man. Ya know?" Natawa ako dahil doon lalo na't sobrang seryoso ng itsura niya.
"Okay baby. Rage it is. Why do you want me to call you by your second name?"
"I found it cool and intimate.." He said cooly. Sabay suot ng shades.
I chuckled. "O c'mon. Wala na ba akong baby? You're acting like a big man now." Kunwari'y nagtatampo kong sabi. He smirked. Damn that gesture! Gayang gaya niya ang kanyang ama.
"I want to be matured and grown up mama. I want to be like my idol." Natigilan ako dahil doon.
Idol?
"Who?"
Don't tell me. "Danielle Raphael Salvatore the coolest leader of Dark Deimos Society Band." Proud niyang sabi. Hindi ako makapaniwala.
Sabay kanta niya ng Worthless by Hershey Mae Mendoza na kinanta ni Raphael sa last concert nila sa Thailand.
"Thinking about tonight
How can I let you out of my mind?
Why I still care to you?
Our memories fade
the feeling is mutual
Everything change for a reason
I don't know why
Are you happy now?"
Natigilan ako at natulala hindi dahil sa ganda ng boses ng aking anak at sa pagkakakuha niya ng tono. Kundi dahil sa sinabi niya.
He stopped when he noticed my sudden stop.
"Mama? What's wrong?" Seryoso niyang tanong. Umiling ako at tipid na ngumiti. This is bad. Really bad.
Sumabay na ko sa paglalakad niya. I open the passenger seat and carry him para doon isakay. Saka ko siya sineat belt at umikot para maupo sa driver seat. Medyo mahaba ang biyahe namin.
Kaya hinayaan ko siyang makatulog.
Anong gagawin ko? Tila tadhana ang naglalapit sakanya sa kanyang ama.
Ginising ko na siya nang makarating kami sa Camden Town, this is really a beautiful place for having a shopping time. Bukod roon it is a canal, may mga punk rock performance nagkalat ang mga sining sa bawat kalye at higit sa lahat puno ng tugtugin ang lugar.
It was a nice view for my son, hilig niya ang sining at musika. Kaya aliw na aliw siya sa mga nakikita at nadadaanan namin. He even widen his beautiful eyes every time we stop on a*****e there. Sabi ko sakanya pag pauwi nalang kami bibili. I let him explore with me. Hindi nga ata nakakaramdam ng pagod dahil ligalig na ligalig ito.
"Mama! Someday I want to be a lead vocalist too. Buy me a guitar please. I want to practice." Mangha ako sa sinabi niya. My son is only 4 years old turning 5 pero heto siya parang hindi maglilimang taon kung magsalita.
"Of course baby. Anything you want. Just tell me." I smiled at him kahit labag sa loob ko ang nais niya. Ano pa ba ang dapat kong paghandaan? I'm scared. Hindi magtatagal at gugustuhin niya ng makita ang idol niya.
Nang mapagod ay inaya ko muna siyang kumain. He love eating too pero hindi naman siya nataba. Sakto lang ang katawan niya.
"Mama..uh.." Natigilan ako sa pagsubo ng kanin nang makita ko ang reactions niya. Tila may nais sabihin.
"Ano yun?"
"Do I have a Papa?" Hindi ko alam kung pano ko siya sasagutin. Tila napipi na ako. Natulala nalang ako sakanya na may nangingilid na luha.
Parang may pumitik ng malakas sa dibdib ko sa nakikita ko. He's been struggling from asking me about his father. What should I do?
"Tell me, coz I can't move my feet away
Away from you
Look at me now
I'm still frustrated
And hopeless.." Ang Boses na iyon. Hindi ako maaring magkamali.
Ang lungkot at kamuntikan ng pag iyak ni Rage ay nawalang parang bula. Nang marinig niya ang boses ng kumakanta.
"I am mistaken I know
I realize how memory fades
my feelings get away
But comeback in just one kiss and hug from you
I'm still hoping to you
To comeback
But what the hell happen
you left me behind
everything is worthless
everything is wasteless
I lost you.."Ang lungkot ng kanta niya but.. the way he deliver the song is magical. Sobrang sarap sa pandinig. My son look around. Hindi ito magkamayaw. Hanggang sa makita niya ang kumpulan ng mga tao. There he is, standing handsomely.
"I remember yesterday
when you told me
that you care
But you fell out love
I ask you to change
What you've said
but there's no turning back.."bakas na bakas ang paghanga ng lahat ng nanonood sakanyang pagtugtog. Even my son who suddenly forget what he asked me.
"Is this the end of our love story?
A Game Called Love
I regret it to let you go
for heaven's sake
How can I continue my life without you?
My future with you
Now, I see you happy with someone else
I felt worthless
worthless..." Natulala nalang ako. Hindi makapaniwala na makalipas ang ilang taon na Hindi siya nakikita ay magkikita kami rito.
He look more matured and handsome. Every girl's will drool over him. He's everyone dream and fantasy. They are crazy for his void and appearance.
Hindi ko na namalayang wala na pala si Rage sa tabi ko. Damn it!
"I am mistaken I know
I realize how memory fades
my feelings get away
But comeback in just one kiss and hug from you
I'm still hoping to you
To comeback
But what the hell happen
you left me behind
everything is worthless
everything is wasteless
I lost you..."I found Rage running over him. Tila pumitik ang ugat sa aking sentido sa pangyayaring iyon. Mabilis at malakas na tumatambol ang aking dibdib.
"I remember yesterday
when you told me
that you care
But you fell out love
I ask you to change
What you've said
but there's no turning back
Is this the end of our love story?
A Game Called Love
I regret it to let you go
for heaven's sake
How can I continue my life without you?
My future with you
Now, I see you happy with someone else
I felt worthless
worthless.." When the song is over. Nahawi ang mga tao dahil sa paghingi ng daan ni Rage. Kaya mabilis akong humabol sakanya. No!
Halos maiyak na ako dahil sa kaba at takot. Ayokong magkita sila. Ayokong makita niya siya.
"Wow! Idol! I finally meet you!" Masiglang sambit nito. Natigilan si Raphael nang marinig at makita ang bata. Bakas ang pagkagulat sa lalaki at ang paninitig nito sa aking anak.
"Who are you? little prince.." Tanging nasabi nito. Saka yumuko at kinarga si Rage.
"I am Dyniosus Rage Flores, idol! Want to be like you in the future!" He said cheerfully. Napahalakhak naman si Raphael sa narinig. Nangingislap ang mata niya habang tinitingnan ang bata.
Gusto kong maiyak pero pinigilan ko ang sarili. Mabilis ang aking naging hakbang palapit sakanila.
"Excuse me, may I have my son back?" Pagputol ko sakanila. Pinag uusapan na ng mga tao ang tungkol sa dalawa.
"Does Raphael have a son?"
"The kid look like him when he's a child and they look like one."
"The kid is like a carbon copy of him. See?" May mga kumuha pa ng video at picture sa tagpo nilang iyon.
Danielle Raphael Salvatore look at me with serious yet deadly glare. Napalunok ako dahil doon. Siya lang ang narito wala ang girlfriend niya o kaya ang iba pang miyembro ng Dark Deimos.
"Your son?" Halos pabulong nitong tanong. Nakataas ang kilay at kunot ang noo. Nakakainis. He look handsome even so.
"Yeah. Can I have my son?"
"Mama."
Hindi naman natinag si Raphael. Naglakad siya at sumenyas na sumunod ako. Naupo kami sa may bench malayo sa mga tao. Hindi naman na siya hinabol ng mga fans niya. Ibinaba niya si Rage at sinabihang maglaro nalang muna.
Sinunod naman siya nito.
"So?"
"I Need to go. Kelangan na naming umuwi."
"So, you're here. That's why Hindi na kita nakikita pa sa France." Saad niya sa baritonong boses. Hindi ako agad nakasagot.
"Are you married? Do you have a boyfriend?"
Umiling ako. "Why don't tell them that I abducted you? That I raped you?" May panunuya sa boses niya. Inis na inis nanaman ako Dahil doon.
"Your son look like me. Is that my son?" Lalo akong nainis sa sinabi niya. I slapped him nang di na ko nakapagpigil. At mabilis na naglakad palayo. Tinalikuran ko siya. Damn him!
Binuhat ko agad si Rage at nagtungo sa parking lot. Sinakay sa kotse at mabilis na umikot para sumakay at pinaandar.
"Mama? Where is my idol?"
"Mama...."
Hanggang sa makarating kami sa bahay ay di ko kinibo si Rage. He look sad kaya bumawi ako. I serve him a bowl of oreo with a glass of milk. He's okay now. Hindi na nagtanong pa kung nasaan ang magaling niyang ama.
He really know how to hurt my feelings. Napakagaling niya talaga.
When I open the TV, bumungad sakin ang image at video nila Raphael at Rage sa Camden Town. They look like a father and son.
"There's a kid in Camden Town running fast to our beloved Danielle Raphael Salvatore. The young bachelor and the current leader of Dark Deimos Society carry him. A lot of citizen compared their looks. According to the video, the kid name is Dyniosus Rage Flores." Pinatay ko na ang TV dahil para akong hihimatayin sa binabalita roon.
This is bad. Really bad. Kaya naisipan kong wag nalang lumabas muna ng bahay. Umabot ng isang buwan at kalahati ang pagsstay namin sa bahay. Bago kami lumabas ulit para mag grocery.
"Mama, I want so many ice cream and chocolate. Can I have it all?" Tila nangungusap ang berdeng Mata ng aking anak. Wala sa sarili akong tumango. Tila nahipnotismo. Mabilis niya namang nilagay iyon sa lagayan. May inaabot akong kahon ng Crunchy Crunch kaya lang di ko ito abot dahil nasa tuktok.
When a silhoute of man covered me. Siya na rin ang umabot ng kahon.
"T-Thank y...." Natigilan ako pag harap ko dahil muka ni Raphael ang bumungad sakin. He's not alone he's with Alexander and Pacifico.
I bit my lowerlips. At panay ang kabog ng aking dibdib. Nanlalamig na rin ako.
- Writer
