Hindi nagawang makauwi ni Thunder nang gabi na iyon. Masyado raw silang busy sa hospital dahil maraming pasyente at nanghingi na lang ito ng tawad. Marahas akong huminga ng malalim habang paulit-ulit na binabasa ang text message niya. Kanina pa siya tumatawag sa akin ngunit hindi ko sinasagot dahil wala ako sa mood makipag-usap sa kahit na sino kaya nag-text na lamang ito.
Buong araw akong umiyak ng umiyak dahil sa nalaman. Pinilit kong basahin ang kabuuan ng sulat na puro pagpapatawad at kung gaano raw niya ako kamahal tapos sa huli ay hindi raw siya ang totoo kong ina. Anak raw ako ng matalik niyang kaibigan sa Japan noon na namatay pagkapanganak sa akin. Nangako raw si Mommy sa kaibigan niya na hindi ako ibibigay sa tunay kong ama kahit na anong mangyari kaya napilitan siya na isam
