Patrick Cervantes
"Misis, bilisan mo na r'yan. Mala-late na tayo."
Ang tagal namang mag-ayos nitong asawa ko. Sinabihan ko na siyang 'wag na magpaganda baka may masuntok pa akong empleyado ko mamaya.
Simula ngayon sabay na kami laging pumasok sa kompanya. No'ng una ayaw niya kalaunan napapayag ko na rin.
"Kinakabahan kasi ako."
"Misis naman, 'wag kang kabahan. Mas sila ang dapat kabahan sayo. Aray naman Misis!" Binato niya kasi ako ng lipstick at sakto namang tumama sa noo ko.
Agad naman siyang tumayo at lumapit sa akin.
"Sorry, Mister. Ikaw kasi." Naiiyak niyang sabi. Ewan ko ba sa kanya ngayon ang babaw ng luha.
"Stop crying. Let's go!" Lumabas na kami ng kwarto.
Yes! Magkasama na kami ngayon sa kwarto ko.
One month na rin simula nong anniversary namin at pinag-resign ko na si
