CHAPTER 42

2260 Words

NADIA Siya ang panghuling tao sa loob ng ambulansya, at nauna na si Nanay na pumasok sa loob ng ospital. Pagbaba niya sa ambulansiya ay muntikan na siyang matumba. Buti na lang may taong sumalo sa kanya. Nanghihinang napatingin siya sa isang nars na nag-alalang nakatitig sa kanya. “Ma’am, okay lang po ba kayo? Kanina pa po kita napapansin na namumutla kayo.” Tumatango siya rito kahit para na siyang matutumba dahil sa pagkahilo. “Okay lang ako. Gusto kong malaman ang kalagayan ng kapatid ko. Iyong kararating lang na ambulansya. Iyong batang babae.” " Ma'am, kailangan mong magpatingin sa doktor." “Pwedeng samahan mo ako patungo sa emergency room?” Inaakay siya nito papasok sa loob ng hospital. Hindi na niya masyadong nakikita ang nasa paligid niya dahil para ng sumasayaw ang kanyang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD