Madami-dami pa silang napagkuwentuhan ni Jagie—mga biro, mga alaala ng kanilang unang pagkikita, at kung anu-ano pang personal na bagay. Hindi namalayan ni Shara na mabilis na lumilipas ang oras. Nang mapatingin siya sa kanyang wristwatch, nanlaki ang kanyang mga mata.
“Naku! Mag-a-ala-una na pala ng hapon!” bulalas niya, halos napasigaw sa gulat. “Kailangan ko nang bumalik sa presinto!”
Agad namang nang tinawag ni Jagie ang waiter upang kunin ang kanilang bill. Mabilis niyang iniabot ang pera at hindi na naghintay pa ng sukli. Gentleman pa rin si Jagie hanggang sa huli, maingat niya inaalalayan si Shara palabas ng restaurant.
Sa loob ng sasakyan, hindi pa rin natapos ang kanilang masayang kuwentuhan. Parang walang kapaguran ang dalawa—parang matagal na silang magkakilala, kahit ilan
