cChapter 110
Hawak-hawak ko ang umuumbok kung tiyan habang nakaupo ako sa terrace ng bahay at pinagmamasdan ang mga naggagandahang bulaklak sa labas ng terrace at dahan-dahan kung hinihimas ang tiyan ko kahit na ang sakit-sakit ng pakiramdam ko pero alam ko ang sakit na ito ay worth it sa oras na lumabas na ang anak naming ni Kill. Sa limang buwan ko dito sa Japan wala na akung ibang naramdaman kundi ang sakit at ang pighati habang dinadala ko ang anak naming ni Kill na hindi ko alam kung paano naming nagawan ng paraan para huwag kami nitong iwan.
Kung titignan ako ngayon parang hindi na ako ang dating Celine dahil sobrang payat ko at anytime pwedeng liparin ako ng hangin kung hindi lang malaki ang tiyan ako at may apat na buwan pa akung kailangang tiisin at ilaban kahit na wala na ak
