Chapter thirty-one
"Hindi 'yan, mommy. Ito oh," hinawi ako nito at agad ko naman s'yang binigyan ng daan. Binuksan n'ya ang maliit na side table na ito at hinila ang isang malaking album. Agad ko s'yang tinulungan dahil mukhang nabibigatan s'ya.
Bahagya akong umupo at ginaya na rin ako ni Via. Pinatong ko muna ito sa aking hita dahil sa may kabigatan nga naman ito. Binuksan ko ito at bumungad sa'kin ang mga litrato.
Litrato na si Miguel ang kasama.
Mga litratong may mensahe sa kanilang mga tabi. And I know to myself that it's my hand written. So, it means, I wrote this when I still remember everything. Naramdaman ko ang pag-gilid ng mga mata ko kahit hindi ko pa nakikita ang lahat ng litrato.
I'm expecting na makakakita ako ng ebidensya na pwede kong pagbasehan kung talagang hindi
