[Pangwalong Tabas - 3.3]
HINDI ko alam kung paano ko sisimulan ang isasagot ko. Ang sasabihin ko. Hindi ako mapakali dahil halos parang nasa tabi ko lang si Eron. Oo! Si Eron talaga mga pards. Siyang siya talaga iyon. Nakaramdam ako ng daglian pagkasabik. Iyong t***k ng puso ko--hindi lang basta mabilis, sobrang bilis na halos parang lalabas na sa dibdib ko.
"Bhe! Ako nga ito. Ako to si Amos. Si Amos mo." Nasa tono ng pagsagot ko yung saya at pagkasabik na muli kong marinig iyong boses nya.
"Amos~ miss na miss kita. Pero teka anong ginagawa mo riyan sa office ni Mama? Tsaka nasaan ba si bunso? Kanina pa ako natawag sakanya. Di nya sinasagot yung phone."
Ay grabe talaga. Yung bawat salita na binigkas nya parang mga nota ng musika na nagbigay buhay sa akin ulit. Nagbigay pag-asa na---mag
