Malalakas na katok ang pumukaw sa tulog at himbing pang diwa ni Celestine, dahilan nang pagbalikwas niya ng bangon. Nagmadali siyang tumakbo palapit sa pinto para sana buksan iyon. Nang mapagtanto n’yang wala nga pala siya ni isang saplot sa katawan.
“Ay dyos ko po!” anas niya at tinakbo ulit ang pabalik sa kama para hagipin ang kumot at ibinalot sa kanya’ng katawan.
“Celestine!” tawag ng nasa labas na si aling Denang. “May sakit ka ba? Tanghali na hindi ka pa ba kakain?” muling sabi nito.
“Po, o-oho lalabas na ho ako, Nay Denang, saglit lang,” mabilis pa sa alas kwatrong naghanap siya ng masusuot. Nang masuot iyon ay agad siyang lumabas. Ayaw niyang magtaka nang husto si aling Denang. Tiyak na mag-iisip ito tungkol sa kanila ng binata, at ayaw naman niyang mangyari iyon.
Inabuta
