Chapter 16

1503 Words
Third Person Pov. "Can you give some example for theory of architecture?" the professor eyes roaming the whole entire classroom to choose one student. Nasa likuran si leslie ngunit nahihiya siyang sumagot, but she got one idea about his question. Nahihiya lamang siyang magtaas ng kamay dahil bago pa lamang siya. "Fajardo." professor franco called the woman who pulled her chair earlier. Hindi ito tumayo dahil wala siyang alam na sagot, umiiling siya habang nahihiya sa buong klase. "Ms Fajardo stand up." napapanguso ang dalagang humila sa upuan ni leslie kanina dahil sa utos ng professor. "Your studying architect today, right? Ngunit bakit wala kang maibigay maski isang pangalan sa bawat teyorya ng arkikultura?" "I-im sorry, p-prof.." nahihiya ang dalaga habang nakatungo ito. Dismayado ang kanilang professor bago niya lagyan ng pulang marka ang index card na hawak nito. "Were having a surprise recitation every monday, hindi ba pina-alala ko na iyon sa inyo? Libre lang magbasa sa library tuwing may free time kayo, but what are you doing ms fajardo?" "I-im just forget the answer, mr f-franco." "Don't answer me in that way, fajardo. Once you study that lesson, you won't ever forget every details on that topic!" Napapitlag siya ng ihampas ng guro ang mga hawak na index card sa mesa. Naupo din siya sa upuan nito at doon hinubad ang suot niyang salaming de-grado. "If everyone doesn't have any idea about theory, your remain standing in our whole class, fajardo." Napalunok ang dalaga, dahil doon muling inilibot ng professor ang kanyang paningin upang tingnan kung may sasagot ba. "Any one have an answer?" doon na naglakas loob si leslie na itaas ang kanyang kamay. Huminto ang mata ng professor kay leslie bago nito isuot ang kanyang salamin. Tumayo siya dahil hindi nito nakita kaagad si leslie. "Are you a new student?" tumayo si leslie bago yumuko upang magbigay galang muna. "Opo sir." "What is your name?" he asked her again while the professor start to walk to hear her answer. "Ako po si Leslie Alegria." "Leslie?" tumango-tango ang professor sa ibinigay na pangalan ni leslie. "Do i need to repeat my question for you, ms alegria?" "Hindi na po kailangan sir, maraming salamat." "Then spill the answer." Humugot ng mahabang paghinga si leslie bago tuluyang ibigay ang nalalaman niya sa teyorya ng arkikultura. "Proxemics, sir." leslie answer it with confident on her voice, napapa-ismid na lang ang dalagang si hazel Fajardo dahil hindi niya nagugustuhan itong si leslie. "What's the meaning of proxemics, then?" the professor added a question, but isn't a big deal for leslie because she already know the answer. "Proxemics is the study of symbolic and communicative role of the spatial separation individuals to maintain in various social and interpersonal situations, and how the nature and degree of this spatial arrangement relates to environment and cultural factors.." Wala sa sariling napapalakpak na lang ang professor dahil sa paghanga nito sa bagong studyante. Nakangiti siya but he want's to try the new student to know her skills. "How many centimeter they need to personal distance for interactions in close phase?" "46 to 76 centimeter, sir franco." muli ay tumango-tango ang guro dahil satisfied na ito sa sagot ni leslie. Muli siyan nagbalik sa pwesto nito kung saan ay kumuha siya ng bagong index card at doon sinulat ang pangalan ni leslie. "You may sitdown, ms Hazel Fajardo." iyon ang utos ng professor na siyang inirapan ng dalaga. Ngunit natigilan din si hazel dahil muli ay nagsalita ang guro. "Doon ka sa likod maupo, at ikaw leslie..You may sit her in front row.." namilog ang mata ni hazel dahil sa narinig. Nahihiya din naman si leslie na kumilos dahil hindi na niya nais pang mangyari iyon. "I want you to sit here, ms alegria. Ayoko ng magtungo pa riyan sa likuran para lang marinig ang sagot mo, masyadong mahina ang pandinig ko." Dahil sa utos ng professor, wala na silang pagpipiliang dalawa kung hindi magpalit na nga lang ng pwesto. Maging ang mga katabi ni hazel ay isinama na nito sa likuran at pinalitan ng guro ang mga katabi ni leslie sa pwestong iyon. SA BUONG klase ni leslie ngayong umaga, masasabi nitong nalilibang siya sa bawat leksyong kanilang tinatalakay. Hindi na nga ito lumabas para mag break time noong alas diyes dahil binasa lang nito sa loob ng silid ang sinulat niyang notes. Alas dose na lamang siya nagtungo ng canteen para sa kanilang pananghalian. May baon si leslie na pagkain dahil alam niyang mahal ang bilihin sa unibersidad na 'to. Dala-dala niya ang lunch box niya kung saan nakapaloob ang kanin nito upang maghanap ng mauupuan sa loob. Mabilis ang kanyang paglalakad dahil naghahabol siya ng oras, hindi rin nito makita si glenda kaya nagpasya na lamang siyang maunang kumain. "Oh my god, sorry.." nadapa si leslie dahil bigla ay may pumatid sa kanya. Tumalsik ang dala nitong lunch box kung saan natapon ang kanin doon maging ang ulam niyang dinala. Napalunok siya habang nakadapa sa malamig na sahig ng canteen. Samut-saring tawanan naman ang maririnig dahil sa eksenang nangyaring iyon sa kanya. "Ang lampa mo naman pala, leslie? Ang yabang mo pa naman sa klase!" si hazel iyon na siya ang dahilan kung bakit ito nadapa. Napapalunok na lang si leslie bago dahan-dahang tumayo. "Masyado kang pabida, mukha ka namang basahan!" iyon pa ang hirit ni hazel matapos makatayo ni leslie. Ngunit hindi iyon pinansin ni leslie dahil wala siyang planong makipag-away. Lumakad na lamang ito sa kinaroroonan ng lunch box niyan upang pulutin iyon, but someone grab it and throw on her head. Ang natitirang kanin na nasa lunch box niya ay natapon lahat iyon sa kanyang ulo. Para siyang sasabog dahil sa pagtitimpi ngunit iniisip niya na baka masuspendi ito kung papatulan niya ang dalaga. "Put your hands down, woman." natigilan si leslie dahil sa narinig na tinig. Maging si hazel ay parang pinako na lamang sa kinatatayuan nito dahil sa binatang nagsalita. "Clean that mess." akhiro has a powerful voice when he speak again. Maawtoridad ang tinig na dapat ay sundin dahil sa oras na nilabag mo iyon, maghanap ka na ng matataguan mo. "I-its not my f-fault, akhiro. Siya ang nauna, gumanti lang ako. This girl need a lesson, masyado siyang papansin!" "Do i need to repeat my words?" Napalunok si hazel dahil sa sinabing iyon ni akhiro. Dahil doon, wala siyang nagawa kundi ang pulutin ang lunchbox ni leslie at itabi lahat ng nagkalat. Nandidiri pa ito at naiinis dahil hindi niya akalaing mapapahiya siyang muli dahil kay leslie. "Say sorry to her after you clean your mess." hindi na halos malaman ni hazel kung paano aayusin ang kahihiyang nangyayari sa kanya. Ngunit sinunod naman nito ang utos ni akhiro bago niya tuluyang ibalik ang lunchbox kay leslie, matapos 'non ay tumakbo siya paalis kasama ng mga alipores niya. "Are you okay?" lumapit ang kasama ni akhiro na pinsan niya. Tatlo silang del Vega na magkasama at nasaksihan nila kung anong nangyari. "A-ayos lang ako." nahihiya pa si leslie habang tinatanggal ng dalaga ang mga kanin na nasa ulo niya. Siya ay si Alyana Del Vega, pinsan ni akhiro na nag-aaral sa kursong bussiness management. Nakilala na rin ito ni leslie noon sa mansyon ng mga del Vega. Ngunit hindi niya ito gaanong nakakausap dahil buong akala niya ay masungit din ito tulad ni akhiro. "May extra akong damit sa locker, ipapahiram ko sayo. Come with me.." wala ng nagawa si lesli na hilain na siya ni alyana. Nanonood na lang din sa kanila si akhiro na salubong pa rin ang kilay at walang pinagbago. "Karamihan talaga sa mga studyante dito, hindi magaganda ang ugali. Wala silang magawa kundi pagtripan ang mga bagong tulad mo.." bagong bihis na si leslie suot ang damit ni alyana. Isa iyong uniform ng university na hindi ginagamit ng dalaga. Ibinigay na niya iyon kay leslie dahil iyon suot niyang damit kanina ay nalagyan ng sarsa mula sa ulam niya. "I am Alyana, by the way. Im sorry if i didn't introduce myself before. But im happy to see you here again." "Salamat, ako pala si leslie." "Yeah, leslie. Naaalala ko na ang pangalan mo." ngumiti lang si leslie habang hawak ang paperbag na naglalaman ng damit na hinubad niya kanina. Naka-skirt na kasi ito at isang longsleeve polo na halos nababagay sa kanya ng husto. "Let's lunch together, leslie. Sumama ka na sakin." Wala na siyang nasabing muli matapos siyang hilain ni alyana. Buong akala niya ay uuwi na siya ng maaga ngayon dahil sa nangyari, iyon pala ay may anghel na dumating para tulungan siya. Kailangan rin niyang magpasalamat kay akhiro mamaya dahil sa ginawa nitong tulong. ********* To be continued.... Please do support the part of Chasing dreams Collaboration. Thankyou 1. Unwritten Serenade Of Love - perieaus 2. Fragile Ties Of Passion - AteSamuha21 3. Admiring Dreams With you - Labxzaza 4. Loving you from Afar - Bb_blossomHearts 5. Love Can Wait - Missssania 6. So It's love - SyneaMoonWrites 7. Eleutheromania LadyLonelySadness
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD