Kevin's POV
12:00am na nang makarating ako sa mansyon namin. Ayoko munang makita si Trinity dahil nakikita ko na ang saya-saya niya kasama ang mga kaibigan ko. Ang unfair nga e, kasi kami ang unang nagmeet, nag-usap at nagdinner pero kami pa palagi ang hindi madalas magkasama. Ngayon, mag-isa na naman ako sa mansyon na 'to. Malungkot na naman ako. Sa kabila ng mga ngiti ko ay may lungkot akong nadarama. Siguro nga ay creepy ang tingin sa akin ng mga kaibigan ko dahil may kakaiba sa akin pero ang totoo, gusto ko lang naman maghanap ng kalinga at pagmamahal na hindi naibigay ng mga magulang ko dahil inabandona nila ako sa lola kong namayapa na at may mga sarili na din silang pamilya. Simula nung bata palang ako ay nasanay na akong mag-isa hanggang sa makilala ko si Arthur at ipinakilala niy
