His Lover, His Downfall

Nanghihina ako at para bang naubusan ng lakas yung tuhod ko at namamanhid ‘yung mga paa ko dahil sa pagkakagapos sa’kin. I gathered all my strength just to untie myself at sa wakas!! Makalipas ang ilang oras, naputol ko din ang tali. Sobrang namamaga na ang mga kamay ko dahil sa pwersahan kong pag alis ng tali pero wala na’kong pakielam. Nilobot ko ng tingin ang paligid ng silid kung naasaan ako. Sa di kalayuan kung saan ako nakagapos ay nakita kong isa sa mga bantay na mahimbing na natutulog kaya dali dali kong sinubukang tumayo at dahan dahan akong naglakad papunta sa pintuan tapos dahan dahan ko iyong binuksan. Ang sakit ng paa ko at namamanhid ang mga tuhod ko. Oo, nanghihina na’ko pero hindi ako puwedeng sumuko, kailangan kong makaalis sa lugar na to! Kailangan kong mabalikan sina Ate at ang anak ko. “Tumatakas siya!” Rinig kong sigaw ng isa pang lalaking bantay kaya mas binilisan ko pa ang takbo. “Habulin niyo dali!!” Karipas na takbong sabi nung lalaki habang hinahabol ako. Sa mga puntong ito ay nakalabas na ko sa mansyon kung saan nila ako kinulong pero hindi ko alam kung nasaan ako dahil hindi pamilyar ang lugar na to sa’kin. Ngayon lang ako napunta sa mansyon na ‘to. Habang tumatakbo akong paika ika ay nakakita ako ng kotse, nagmamadali akong tumakbo papasok do’n sa kotseng nakita ko. Walang tao sa loob pero nakita kong nakasabit sa loob ang susi kaya nagmamadali akong pumasok at pinaandar ko agad yung kotse. Nakailang subok akong i-start yo’n pero hindi ito gumagana. “Huwag mo nang subukan pang tumakas dahil hindi ka na makakatakas. Bumaba ka diyan!” Gigil na gigil na sigaw nung lalaking humahabol sa’kin kanina nung maabutan niya ko habang sinusubukan kong paandarin ang kotse pero hindi ko binuksan ang pintuan at patuloy lang ako sa pagsubok hanggang sa nag-start yung kotse at pinakaripas ko ito ng takbo. “Hooyyy! Bumalik ka dito!!!” Rinig kong sigaw ng mga humahabol sa’kin at kita ko sa side mirror na sinukan nila akong habulin pero hindi nila ako na abutan. Para akong malalagutan ng hininga sa sobrang pagod at hingal. Nung makalayo na ko mula sa mga humahabol sa’kin ay biglang huminto ‘yung makina ng kotse! Sheyt, bakit ngagon pa?! Hindi pa man ako nagtatagal sa lugar na yo’n pero natanaw ko sa side mirror na may paparating na mga kotse at sa pakiwari ko ay sina Romeo iyon at mga tauhan niya. Pilit kong ini-start ang makina pero ayaw na nitong gumana. Para akong nabunutan ng tinik sa lalamunan nung na-start ko ulit ‘yung makina pero hindi pa man ako nakakalayo ay na-stuck na ‘yung sasakyan ko sa dulo ng bangin. Hindi ko alam ang gagawin ko! Sa sandaling bitawan ko ‘yung break mahuhulog ito sa dagat kasama ako! Hindi ako marunong lumangoy! Dahan dahan kong inangat yung ulo ko dahil natatakot ako, takot ako sa mataas na lugar. Pagkaangat ko ng tingin ay napalingon din ako sa gilid ko at doon ay nakita ko si Romeo na nakatayo sa gilid ng sasakyan at nakasilip sa’kin. “Come on, Reign, do you think you can escape?” Anong gagawin mo ngayon, bibitawam mo yang break? Just to escape?” Nakangising wika nito. “I won’t let that happen, hilain niyo ‘yung sasakyan paatras!” Mariing utos nito sa mga tauhan niya. Hindi ko alam kung matutuwa ba ko dahil sa niligtas niya ako o mas lalo akong dapat mangamba dahil mas lalong manganganib ang buhay ko sa mga kamay niya. Nakahinga ako ng malalim nung maramdaman kong wala na sa edge nung cliff yung sasakyan pero mas lalo akong kinabahan nung marinig kong muli si Romeo. “Come on, Reign. Bumaba ka na diyan.” Katok ni Romeo mula sa labas ng sasakyan. “Huwag mo nang hintaying ako mismo ang humatak sa’yo baba mula sa sasakyang yan. Get out!” Mariin pa niyang wika at hinampas niya ‘yung pintuan ng sasakyan. Sa taranta ko ay dali dali ko itong binuksan pero nanginginig ‘yung mga tuhod ko sa takot. “Yan, yang ang gusto ‘ko sa’yo? Reign, masunurin ka. Halika na.” Wika ni Romeo at pagkatapos ay hinigit niya ‘yung braso ko pero kaagad ko iyong binawi yo’n mula sa kaniya. “Bitawan mo ko!” Maluha luha kong sigaw sakaniya. “You forced me to marry youz, you manipulated me and you ruined my relationship just to get what you want?! You killed someone close to you and yet you act as if everything is okay?!” Sarkastikong wika ko sakaniya. “I did what I did because of you! You! Kung sana minahal mo lang ako una pa lang hindi na sana tayo aabot pa dito.” Mariing katwiran pa niya. “Because of me?” “You cared for no one but yourself and wealth, Romeo.” Sarkastiko kong wika sakaniya. “You are sick, what you need is not me. You need to be check by a doctor.” Giit ko pa sakaniya: “Alam mo? Enough with this nonsense drama, Reign. Halika na! Sa sama ka sa’kin sa ayaw o sa gusto mo.” Wika ni Romeo at saka niya ako hinala papunta sa kotse niya pero nakapiglas ako at nakatakbo. “Fine.” “Go ahead, Reign. Run. Leave your son behind.” Napahinto ako sa sinabi niya and I look at him with disbelief on what I heard. “Actually, I might get rid of him.. if I can’t have you back.” Mahinahon pero alam kong seryoso siya sa mga banta niya. “Baliw ka na.” “Pati ba sarili mong anak kaya mong saktan?!” Sigaw ko sakaniya. “Wala kang puso. You don’t deserve no one by your side!” Giit ko pa. “Anak?” Taas moo nitong ulit sa sinabi ko. “He’s not my son.” “You were cheating on me, remember?” Wika pa nito na mas lalo kong kinagalit. I’m tired of him accusing me of something which I never did, sadya lang talagang praning siya kaya pati pagkatao ng sarili niyang anak pinagduduhan niya. “Fine, you may go but never expect to see your son ever again.” Wika niya sa’kin bago niya ako talikuran at akmang aalis na. “Don’t you dare to hurt my son, Romeo.” “Try me.” Seryoso kong banta sakaniya habang hawak hawak ko ang isang USB flash drive at recorder na ikinatigil ni Romeo. Susugurin sana ako nung mga tauhan niya pero sumenyas siya para huminto sila. “How..” “How did you get that!!” Batid ko sa boses niya ‘yung kaba at pangamba pero ramdam ko pa din ang inis at galit niya. Kung kanina ay mahinahon siya ngayon ay batid kong Kinakabahan siya at gusto niyang makuha kung anuman ang hawak ko. “Hindi ba’t ebidensya ito? Ebidensya ng mga kasamaan mo!” I smirked and walk towards him. “Madali naman akong kausap, Romeo.” “I can dispose this for good but I want an annulment and my son back.” Banta ko sakaniya. “Dalhin mo sa’kin ang anak ko, ngayon na!” “At, hayaan mo kaming makaalis ng payapa, yo’n lang ang hinihingi ko, Romeo.” I said and gave him a warm smile. He raise his hands while still gazing at me, signaling to his men to do what I say. “You’ve learned too well, Reign.” He seriously said and gave me a soft laugh. “I just learned from the master himself.” Patawa kong wika at saka ko hinigit sa kamay niya ‘yung susi ng kotse niya. “You.” Seryoso kong dugtong bago pumasok sa kotse. “Maghihintay ako dito, Romeo.” “Siguraduhin mong makakarating ng ligtas sa akin ang anak NATIN.” Mariin kong paalala sakaniya. Nanatili lang siyang nakatayo sa harapan ko at hindi kumikibo. “Hmm, don’t play the victim card here, Reign, you are not innocent as look like.” Sarkastikong wika nito at saka siya humalakhak ng malakas. “I know your secrets too.” He whispered.. Namlamig ako sa sinabi niya pero kailangan kong magpakatatag at hindi ako Kailanman magpapakita ng kahinaan sakaniya. “Bring it on, Romeo.” I whispered too and gave him my finest smile.