Unromantic, Love COMPLETED (Adonis Series 4).

Chapter 26

(Minahal kita)

Natasha Pov.

Galit ako kay noah matapos naming mag-usap ng araw na iyon. Ang yabang niya! Masyado nitong ginaganon lang si spencer na walang ibang ipinakita kung hindi kabutihan.

Naiinis ako dahil dala ko ang aking nasirang heels mula sa pagkakatisod ko kanina. Pinagmukha niya pa akong tang* sa harapan nito, his asking me on the other way of term about inches. Malay ko ba na ang heels ng sandals ang siyang tinutukoy niya.

Napapikit ako habang hinahagod ko ang aking buhok. Hindi ko na binalikan pa si spencer sa loob ng restaurant, nag-iwan naman ako ng mensahe sa kanya. Nais ko na lamang siyang mamahinga dahil alam kong dismayado rin ito kay noah.

Sarado pa rin ang shop ng araw na iyon. Hindi na ako nagbukas ng halos dalawang araw dahil sa kadahilang nawalan bigla ako ng gana.

Hindi ko naman din gaanong kailangan kumayod dahil hindi na madalas ang paghinga ng pera sa akin ni inang.

Malakas naman ang kita niya sa maliit nitong sari-sari store sa bahay. Ang gamot na lang talaga ni amang ang siyang sinusustentuhan ko. Maayos naman na ang kanyang kundisyon, ngunit kailangan niya na lang ng maintenance at ilang vitamins para unti-unting lumakas ang kanyang katawan.

Araw ng miyerkules, doon lang ako nagbukas ng shop. Umagang umaga ay maraming costumer na pumunta sa aking pwesto. Mga studyante at ilang regular costumer ko na dito. Nagtanong sila kung bakit ilang araw akong hindi nagbukas, sinagot ko lang sila ng ngiti bago umiling.

Ayoko na lang ibahagi pa.

Baka tuluyan lang akong mawalan ulit ng gana dahil sa kadahilanang si noah ang rason 'non.

Bumuntong hininga ako matapos kong magserve sa iisang pwesto. Ilang araw na ng maghanap ako ng empleyado ngunit wala pang nagtangkang mag apply dito para may makasama na ako.

Masyado na akong nagiging busy, gusto ko rin may makasama upang sa oras na umaalis ako ay hindi ko na kailangan pang isara ang aking shop.

Nabakante ang shop mga ala una pasado na. Nakapaghanda ako ng pagkain ngunit hindi ko pa ito naharapan dahil muli ay may kotseng huminto sa tapat ng entrance.

Sinipat ko ang kotse ngunit hindi pamilyar sa akin, hindi ko ito binalak lapitan. Medyo pagod ako sa dami ng costumer ngunit ng makita si spencer ang bumaba roon nagtaka ako.

Pumasok siya sa loob. Inilibot nito ang tingin bago ito huminto sakin. Napatayo ako, lumakad ako palapit sa kanya ng may pagtataka. Paano niya nalamang dito ang pwesto ko? Wala naman akong nabanggit sa kanya.

"Buti na lang at hindi ako naligaw." iyon ang bungad niya, nakangiti.

"Paano mo nalaman?" i asked him, he remain standing in the middle while starring at me.

"Hindi na iyon importante pa." spencer smiled again, muli nitong iginala ang paningin bago tumango. "Maganda ang shop mo, this is all yours?"

"Oo, maupo ka. Igagawa kita ng maiinom."

"No, wag na." umiling siya. "I just want to invite you, gusto lang kitang isama sa site."

"Ako?"

"Yes, nag-umpisa na kahapon ang pag lay-out nila sa proyekto ni engr. Monteclaro, baka gusto mong sumama?"

I give him a force smile, actually. I don't want to come if that mayabang na lalake is there, wag na lang.

"Siguro next time na lang?" i answered. Kita ko ang pagkadismaya nito sa isinagot ko.

"We have a small celebration there, gusto ko lang na naroon ka. Palagi kasing hindi maganda ang araw na nakasama kita."

Nakapag-isip ako ilang segundo dahil sa paanyaya nito. Naroon ba si noah?

"Sino sino ba ang naroon?"

"Kami lang, mga pinsan at empleyado. Malapit lang iyon dito."

"Wala si engr?"

He shooked his head. "He just ignore my invitation yesterday, baka hindi rin ito pupunta."

Natawa ako sa isip ko. Ang yabang n'ya talaga, bakit pa nito tatanggihan ang kliyente niya. I sighed after decided to come on his celebration.

Hindi na ako nagbihis dahil maayos lang din naman ang suot ko. I didn't use my car too, I'm tired from driving and spencer offer his car for me to take a ride. Sumakay ako matapos kong mai-close ang shop.

He told me that the apartment re-building is near here at fatima location. Kinse minutos lang ng marating namin iyon, malawak na lugar ang nakita ko sa bintana. Ngunit sa tabi nito ay may nakatayong maliit na restaurant. May mga tent na nakatayo kung saan naroon ang mga iilang constuction worker na nakasilong.

Ang ilang lalake ay nagtatrabaho na, paglabas ni spencer ng kotse lahat sila'y napatingin dito. He open the door for me, he handed his hand to help me to go outside. Hindi niya na iyon binitawan pa hangga sa may babaeng nagdala ng payong sa amin, spencer took the umbrella to protect me from the heat. Inilalayan niya ako patungo sa maliit na restaurant. Maganda ang lugar kung saan niya binalak ipatayo ang nasabi nitong apartment.

Maalwalas ang espasyo, nadaanan rin namin ang fatima bago kami makatungo rito.

May mga construction worker na nasa loob ng restaurant, binati nila si spencer bago muling lumapit ang isang babae na sa tingin ko'y kanang kamay nito.

The lady wearing a white polo whispered, hindi ko iyon narinig. Pero malakas ang pagkasagot ni spencer na hindi ko matukoy kung sino ang kanilang pinag-uusapan.

"Kanina pa ba siya narito?" spencer asked while checking his phone now. Kalaunan ay binulsa niya iyon bago muling tumingin sa babae.

"Ilang minuto na, sir. Nagkasalisi kayo ng umalis ka."

"Where is he?" the lady tried to answer his question, but unfortunately. She cutted her words when suddenly someone enter the restaurant.

Hindi ko halos maikurap ang mata ng makita kung sino iyon. Biglang nagbago ang ihip ng hangin, kasabay ng pagbabago nito ay ang siyang pagtatama ng mga mata namin.

Lumakad siya palapit sa amin, kay spencer. Hindi man lang ito ngumiti bagkus fierce looking pa ang kanyang ekspresyon.

"I've been waiting for a while, I was going to sign something for you." iyon ang paunang anas ni noah na naging sanhi upang umikot ang mata ko paiwas ng tingin sa kanya.

He's words still dry, walang modo sa kliyente. Hindi ba siya pwedeng makipag-usap ng may kaunting pag-galang lang naman as his the engineer of this project?

"Sinundo ko lang kasi siya." spencer glanced on me a second. Doon ko nakitang sumulyap sakin si noah maging ang pagtaas ng kilay nito'y hindi nakatakas sakin.

Anong problema n'ya?

"I just left the paper there in the tent, please give it to me when it's all signed." aniyang muli, mukhang hindi ito magtatagal rito.

"Sure, ipahahatid ko iyon sa opisina mo. Pero, bago ka umalis. Kumain na muna tayo dito." walang emosyon ang pagmumukha ni noah matapos sabihin iyon ni spencer. Bumaling pa muna ito saglit sa akin ngunit hindi rin nagtagal iyon.

He just nodded, akala ko'y tatanggi ito ngunit naupo na siya sa upuan malapit sa kinatatayuan ko.

Agad ng nagpa-asikaso ng pagkain si spencer, ang mga ilang empleyadong hindi pa nakakain ay kumuha rin ng pwesto upang makisabay sa amin.

Naupo ako sa tabi ni spencer ng maupo siya. Hindi ko tinapunan ng tingin ang lalakeng nasa harapan ko; I don't know if his looking on me, pero kay spencer ako bumaling ng magtanong siya kung anong gusto ko pang idagdag sa pagkain.

I told the food i want when i looked the list of food. Tumango siya, agad itong nag-utos at pinahanda ang gusto ko. I want to give him an awkard moment, gusto kong ma-out of place si noah at si spencer lang ang halos na pansinin ko.

Hindi ko pa nakakalimutan iyong paghahalikan nila ng isang babae sa bar. I know he want's me to get jealous, that scene it's intentionally happened. Sinadya niyang ipakita sa akin na may kahalikan siya, ofcourse to prove on me that he's easy to find any girl as a replacement. Nasasaktan ako sa totoo lang kaya't naiinis ako.

I can't change the fact that this man in front of me is still my first love, at alam kong meron pa. May natitira pa sa puso ko, at hindi ko pa siya nakakalimutan.

The food's serve after twenty minutes, their have a small talks about the materials about delivery today. Mas mahal pala kapag may engineer na humahawak sa pinapatayo mong gusali, iyong bahay na pinatayo ko kasi ay mga kilala lang ni inang doon sa dati naming lugar.

Magagaling naman silang magtrabaho, ngunit itong si spencer ay nais n'ya ng professional.

"Hindi mo sinagot ang tawag ko kanina, busy ka siguro." bigla ay kinausap ako ni spencer, mahina lang iyon. Hindi yata niya nais iparinig kay noah but i grab this chance to tried if he didn't get jealous.

"Busy nga ako, sorry. Pero pag tumawag ka mamaya sasagutin ko na, sorry ulit." spencer looked at me as if he didn't believe what i told him. Nabigla yata ito dahil nagbago ang trato ko sa kanya ngayon.

"Kung abala ka rin naman hindi mo responsibilidad na sagutin ang tawag ko."

"No, spencer. Hindi ka naman abala sa akin, kaya kitang bigyan ng oras." ngumiti si spencer sa sinabi ko.

"It's good." aniyang komento na walang masabi sa akin, nginitian ko rin ito. I want to use the power of seductivity. Ngunit natigilan lang ako sa pag ngiti ng maramdaman kong may dumadampi sa paa ko.

I looked at noah who's busy drinking his water, ibinaba niya iyon bago tumingin sa akin. Ramdam ko ang pagtaas ng sapatos niya sa hita ko, pinaglalaruan niya ba ako?

The table cloth is long to cover our feet. Walang makakakita sa ginagawa niyang kabalastugan sa akin.

Umatras ako upang umaayos ng upo, pilit ko siyang sinamaan ng tingin but he just give me a grind.

Muli lamang niyang dinala ang paa sa hita ko, itinaas nito ang laylayan ng suot kong bistida sa pamamagitan ng kanyang paa. He slowly search my private part, hindi ko alam na bigla akong pagpapawisan sa ginagawa niya. Napatayo ako ng wala sa oras, hindi mapakali habang nakatingin sa akin si spencer.

"Anong nangyari?" umiling ako. Nagpatuloy sa pagkain si noah na parang walang ginawa sa akin kanina. Huminga ako ng malalim bago magpaalam na pupunta muna ng banyo.

Napahagod ako sa aking buhok dahil talagang pinagpapawisan ako. Hindi ako pwedeng maghilamos, the powder and blush-on i wear is supposed to be ruin if i wash my face. Pero nag-iinit ang pisngi ko, gag*ng noah na 'yon!

Hinugasan ko ang aking kamay hangga sa siko ko. Dinig ko ang pagbukas ng pinto ngunit hindi ko iyon pinsin, nanggigigil ako dahil sa ginawa niya. Paano na lang kung may ibang makakita sa ginawa nito kanina sa akin, ano na lang iisipin nila?

"How long have you known that guy?" I stopped for what i was doing when i heard a voice behind me.

I quickly looked at it because of the shock that happened.

"Looks like you're close right away?" he asked again. I tried to be casual before rolling my eyes.

"Ano ngayon sa'yo?"

"I don't want him around you, I'm disgusted." I laughed at what he said.

He doesn't want spencer around me, aba't paladisisyon lang?

"Wala na akong magagawa kung mainis ka man, sa susunod huwag mo ng gawin iyong ginawa mo kanina."

I planned to pass him to get out of the bathroom. But he pulled my hand to face him. I haven't even been able to talk about when he kissed me.

My eyes widened because of what he did. I couldn't move immediately, I was just stunned before i felt the gradual pressure of his grip on my back.

Napalunok na lang ako, ang kabihasan niya sa paghalik ay ginagawa niya iyon ngayon sa akin. Iginilid nito ang ulo upang umiba ng anggulo, wala akong lakas upang umapila. Nanlambot agad ang katawan ko na tila kontrolado niya na ako.

He grabbed my waist to place me on top of the bathroom sink. He leaned me against the glass, he didn't cut the kiss he was now sending me.

He grabbed my crotch, he touch it carefully to whip up my thigh. I'm just got hotter, his kiss became more passionate.

His lips fell on my neck. He unbuttoned my shirt as if we were not in a public place. His lips landed there, almost inhaling me before he stopped.

Noah had a playfully smile when he distance, he bite his lip before kissed me again. Mabilis lang iyon, lumapit siya sa tenga ko at doon muli akong napapikit sa init ng hininga ito.

"Do you want to come with me?" my nerve almost giving up, but when i open my eyes. I realized that i'm to weak when it comes to him, ang rupok ko. Pero hindi muna pwede, paano kung gusto lang niya akong saktan din tulad ng ginawa ko sa kanya noon?

"Ano ba talagang gusto mo, noah?"

He stared at me, trying to read what's on my mind but i keep looking at him too.

"You." he answered, fastly. Naguguluhan talaga ako sa nararamdaman at kutob ko, ngunit hindi ko kontrolado ang puso ko.

"I know you're just playing with me, noah."

Tumaas ang kanyang kilay sa sinabi ko. "How did you say that?"

"Is it not?" i asked back.

"No, why would I do that? Do you still think of me that way after a year of our separation?" hindi ako nakasagot. Iyon lang ang pumapasok sa isip ko matapos niyang muling mapalapit sa akin, bakit ngayon lang? Ang haba ng taon ng mawala siya, imposibpeng ako pa rin. Hindi ko maiwasang hindi magduda.

"Is that because of what you did to me?" he question me again, the old memories happen after a long year flashback on my mind. Ang sakit sa mga mata niya noon ay muli ko lang nakita, nag-iwas ako ng tingin. Hindi sinagot ang tanong niya dahil iyon ang totoong dahilan.

"Ano sa tingin mo ang rason ko kung bakit ako nandito, natasha?" hinawakan niya ang baba ko upang muli ay iharap sa kanya. "Ano sa tingin mo?"

"Hindi ko alam."

"Iniisip mo bang gagantihan ka?"

"That's what you did when we first met."

"They i didn't just take you in your shop, right? I don't remember anything wrong i did to you, Natasha. Iba ang nangyari sa'tin."

"May nangyari satin, iyon nga. Gusto mong mapasayo akong muli? At iiwan mo ako?" He smirked like just get insulted for what i spill out.

"Your wrong." he exclaimed. "I'm just missing you, sa sobrang pagkamiss ko sa'yo; Nakalimutan kong sinaktan mo lang pala ako noon." naisara ko ang bibig dahil sa sinabi niya, umayos na ito ng tayo. Tuluyang dumistansya sakin bago nito ayusin ang nagusot niyang polo.

"Don't you feel anything for me anymore?" I still haven't answered. "Or maybe, you didn't really love me?"

"Hindi totoo 'yan!" I immediately defended myself. "Alam mong minahal kita, may rason lang ako kaya ginawa ko iyon."

"Mas importante ba ang rason mo para saktan ako?"

"Yes."

He just smirked, shaking his head before looked away.

"I don't understand you, but I'm confused." aniyang sagot, hindi na tumingin sa akin.

"Totoong minahal kita, noah." sa pagkakataong ito'y, muli na siyang tumingin sa akin. Umayos ako ng upo, nilabanan ang titig niya.

"You really do?"

I nodded shortly, but he didn't give any comment. He just let out a long sighed before totally distance himself.

"Can we talk later?" nangunot ang noo ko. "I will fetch you tonight in your place." he fixed his necktie before walked pass to hold the doorknob. But before he get outside, he looked at me for the last time.

"Isara mo na ang butones mo."

***********

to be continued.....