" Yllana nasan ka!? " bigla kung sigaw.
" Nandito lang ako sa harapan niyo. " sigaw rin pabalik sa akin.
Isa-isa kaming naghahanap sa kanya at nilibot ang mga paningin namin para makita namin siya agad. Muli kaming nabuhayan ng loob ng malaman naming buhay siya pero kinakabahan ako para sa kalagayan niya. Dahil kung hindi masama ang kalagayan niya..agad siyang magpapakita sa amin.
Linga ako ng linga sa paligid hanggang sa may makita akong isang anino sa isang puno na medyo kalayuan sa amin. Hindi masyadong madilim at nasisikatan ng buwan ang puno kaya kitang-kita ko ang anino. Agad akong tamakbo papunta sa punong iyon..halos manglaki ang mata ko ng makita ko si Yllana na nakasandal sa puno at parang hirap na hirap na sa sitwasyon niya.
" Y-Yllana! "
Unti-unti niyang minulat ang mga
