JAHZARA:
(FIRST PERSON POV)
Tuluyan na kaming nasa loob ng kanilang bahay. Hindi na naman ma-ampat ang pagka-hanga ko dahil sa ganda ng bahay. Yo'ng garden area pa nga lang kanina ay napapa-nganga na ako pero mas lalo pa pala dito sa loob.
“Kumain na muna tayo, Hija.” Untag sa akin ng Mommy ni Rain. Napahiya tuloy ako dahil naabutan niya akong nag mamasid sa mga litrato.
“S-sige po, Ma'am,” nahihiyang tugon ko.
“Tita nalang---”
“J-Jahzara po. Jahzara...Ignacio,” nag aalangan kong sambit. Hindi ako pweding madulas tungkol sa dinadala kong apelyedo kaya sinikap kong dahan-dahanin ang pagsasalita at pilit na iniingatan ang mga bibitawang kataga.
“Napaka-gandang pangalan,” nakangiting papuri niya. Nahihiya akong ngumiti sa kanya habang nag papa-ubaya na alalayan niya ako sa paglalaka
