Chapter 32: DEMENTIA
"Uy, Karina, di ka talaga sasama samin sa starbucks?" tanong ng isa sa mga kaklase ko sa major nang lumabas na ang prof namin. Hays! Sobrang exhausting talaga kapag college na. Now, I know how does it feel to be a college student.
"Karina?" She snapped back at me and I looked at her. "Pardon? tanong ko ulit sa kaniya.
She sighed. "I just invited you to join with our group study. Na-noticed ko kasi na sobrang aloof mo. Wanna join?" Then, she flashed a convincing smile, yung parang model lang siya ng Colgate brand ng toothpaste. Yun naman pala, eh, nanotice niya na hindi ako nakipaghalubilo sa maraming tao. Bakit niya pa ako niyaya?
I have trust issues.
Deep trust issues dahil sa mga nangyari sa buhay ko. Sina Prison at Prior na lang talaga ang pinagkakatiwalaan
