TRISTAN POV
Natatakot lang din ako sa kung paano niya ako tingnan ngayon. Nakaka takot ang ganitong titig. Halatang minamaliit niya lang ang isang taong katulad ko. Sana ay dumating yung point na maka ahon kaming dalawa ng kapatid ko sa labis na kahirapan. Kawawa kaming dalawa kahit na lumalaban kami ng patas.
"Look! Baka isipin mo na masama akong tao. I am not against you having friends but you are in the middle of your work and I hate seeing you with him. Last chance mo na ito pero you will be fired kapag sinagad mo ang pasensya ko!"
Kaunti lang ang naintindihan ko sa sinabi niya ngunit alam kong galit siya sa akin at hindi siya mag dadalawang isip na sibakin ako sa trabaho. Sa panahon ngayon, ang hirap pa namang mag hanap ng trabaho at tuloy tuloy lang ang pagbabayad ng bills. May t
