Chapter 21
Heaven's POV
Nang makababa kami ng building na iyon ay saka lang ako nakahinga nang maluwag. Agad kong hinanap kung saan naka-park ang sasakyan na maghahatid sa amin sa mansyon at nang makita ko kung nasaan iyon ay doon na agad ako dumiretso. Hindi ko alam kung gagamitin ko ba ang bilis ng isang bampira o sasabay na lang sa paglalakad ni Hell. But of course, I chose the latter.
And it feels like eternity nang tuluyan na nga naming narating ang tapat ng sasakyan. Agad kaming pinagbuksan ng pinto ni Butler Sam at sumakay na kami ni Hell. At tila ba ngayon lang talaga natigil ang panonood nila sa akin. Kanina kasi ay ramdam ko na madami pa rin ang nakadungaw sa kani-kanilang floor kahit pa nasa baba na kami at hinihintay na makapasok ng sasakyan. Napapairap na lang ako sa hangin
