Chapter 82
Hunter's POV
Hindi ko alam kung gaano katagal na akong nakahiga lang dito sa kama ni mama. Ngunit kahit na wala naman na akong ibang ginagawa ay hindi ko magawa na bumangon man lang. Para bang gusto ko ay dito na lamang ako palagi. Ngunit kahit na gaano ko kagusto na mag-stay dito ay alam ko naman na hindi maaari dahil may mga bagay pa ako na kailangan kong ayusin.
Kaya kahit na ayaw ko pa sana na bumangon ay wala na akong iba pang nagawa kundi ang tumayo. Ayoko rin na magtangka sila sa matagal kong pagkakawala. An one more thing, I don't trust them enough at inaamin ko na pinagbibintangan ko sila na baka itakas nila ang katawan ni mama at ilayo sa akin kaya naglakad na ako palabas ng silid.
Paglabas ko ng kwarto ay bigla na akong nag-alangan kung makakaya ko ba na makalabas
