chapter 47

1611 Words

I hate this feeling na man lang akong magawa. I’m useless. Gusto kong puntahan at nang nakito ang baby Lindsay ko ngunit hindi ko magawa dahil nakaratay pa rin ako rito sa loob ng silid ko sa bahay namin. Hindi pa rin ako masyadong makagalaw dahil sa pakiramdam ko may kung ano’ng mabigat na bagay na dumagan sa aking katawan. Naikuyom ko ang aking kamao.I need to find way to skip here. Hindi ako papayag na magtagumpay sila sa kanilang plano nag dalhin ako sa US. Matalino talaga itong si Daddy. Alam kong he take advantage on my weakness. But they're wrong. Kahit sa kalagayan ko lalabanan ko sial. Hindi puwede na iwanan ang asawa ko. I bitterly smile, kahit tulog man ako physically ngunit gising naman ang aking diwa ko sa panahon ng aking pananatili sa hospital. Hindi ako maaaring magk

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD