“Napaano ka, hija?” tanong ng isang ale nang lapitan kami sa kubo.
“Oo nga po, Ate Lauren! Ano pong nangyari sa ‘yo at bakit po buhat ka ni Kuya Seatiel?” tanong din ni Cindy sabay tingin sa paa kong may sugat.
“N-Nasugatan lang po,” sagot ko sa ale. Itinuro ni Cindy kay Seatiel ang sugat sa paa ko dahil sa matalas na shell sa buhanginan kanina.
“Ganiyan kapag matigas ang ulo, Cindy... napapahamak,” sabi ni Seatiel sabay iling at sulyap sa ‘kin. Kanina niya pa kasi pinapasuot sa akin ang isang pares ng tsinelas pero ayaw ko namang isuot.
Tumikhim na lang ako.
“Seatiel, kumain muna kayo bago bumalik. Kanina pa naglalaro ang mga bata. Nagugutom na ang mga ‘yan panigurado gaya tatapusin ko muna itong niluluto ko, ha? Ayos lang ba, hija? Pasensya ka na’t medyo marumi ang bahay at ito
