Weeny's point of view
Hindi ko mapigilan mapangiti dahil nasa akin ang simpatya ni Axton ngayon. Kinuha ko ang kape sa office table ko at sumandal sa swivel chair.
Lumipat ang tingin ng mata ko sa table na puno ng papel na naka-file, naka taob ang phone ko kaya hindi ko makita kung sino ang tumatawag sa akin.
Dahil nasa mood ako ay agad kong kinuha ang phone, napataas ang kilay ko ng makita ko kung sino ang tumatawag sa akin, agad kong sinagot ang tawag ng kapatid kong si Wilson.
"Why?" tanong ko kay Wilson pagkatapat pa lang ng phone sa tenga ko.
"Nalaman ko na kung nasaan si Fay," puno ng excitement ang kapatid kong lalaki.
Hanggang ngayon ayaw n'ya pa rin kalimutan ang basurang babaeng iyon. Walang gana akong sumandal ulit sa pagkakaupo ko sa swivel chair. Ang ganda ng araw ko tap
