CHAPTER 17

1979 Words

Axton's point of view Tinignan ko si Weeny na nakatingin sa labas ng bintana ng kotse ko. Nagagalit yata s'ya dahil hindi natuloy ang balak namin gawin kanina. Wala sa plano na mayroong mangyayari sa amin, pero kung iyon ang kailangan. Ilang saglit lang ay nakarating kami sa tapat ng bahay ng mga Tolentino. Tahimik pa rin si Weeny kaya bumaba na ako sa kotse ko para pagbuksan ko s'ya ng pinto. Wala ako sa mood para manuyo ng isang babae. Pagkabukas ko ng pinto ay masama ang tingin n'ya sa akin habang lumalabas ito. "Weeny Tolentino, tandaan mo iyan!" irita n'yang sabi sa akin. Hinding-hindi ko makakalimutan ang pangalan n'yo kaya wag kang mag-aalala dahil unang-una kayo sa listahan ko. Ngumiti ako kay Weeny. Hinawakan ko ang kamay n'ya. Inayos ko ang buhok nito na magulo at niy

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD