Ian’s POV
When we arrived at the hospital, the gang helped me toward the Emergency Room. As soon as the staff recognized us, they quickly brought over a stretcher for me to lie on.
“Wag na. Kaya ko pa, konting galos lang naman ‘to,” saad ko pero ang gagong si Uno at Uriel bigla ba naman akong binitiwan. Muntikan na ‘kong nawalan ng balanse mabuti’t nahagip ko pa ang buhok ni Uriel.
“Aray, Tol!” Reklamo ni Uriel.
“Gago kayo, ba’t n’yo ko binitawan? Kitang nahihirapan na ngang maglakad!” Angil ko.
“Sabi mo kaya mo! May dementia , yan?”
“Dumbass!” Muli nila akong inalalayan. “Wag na! Nurse, penge na lang wheelchair. Galos lang natamo ko pero mukhang sa kunsumisyon ako mamatay sa mga ‘to. Ba’t ko ba pinasok ‘to, d*mn it!” Mura ko ng makaramdam na ‘ko ng sakit at hapdi mula sa nakuha
