Ian’s POV
“How are you feeling?”
I sat on the edge of her bed facing her.
Naglalakbay ang mga mata ko sa maganda niyang mukha habang hinahawi ang ilang hibla ng buhok niyang nakatakas sa kanyang pisngi.
“I’m good, Ian.” She softly answered.
“You scared me,” I murmured, my voice barely above a whisper. “I thought I was going to lose you.” Kinuha ko ang kaliwang kamay niya at marahan iyong hinalikan.
“Buti dumating kayo. I was really scared, hindi para sa sarili ko kung hindi para sa anak natin–” nahinto ako at napatitig sa kanya. Hindi ko mapigilang mag-alala ng biglang tumulo ang luha niya.
“Baby…”
“Takot na takot ako kanina, akala ko— akala ko mawawala na ‘yung baby natin–” nang magsimula siyang humikbi, dinala ko siya sa dibdib ko at kinulong, pinaparamdam sa kanyang nandit
