Agua’s POV
Hindi ako makapaniwala na nakabalik na ‘ko ng bansa. Noon, kasama ng pangarap ko ang makapunta ng italy, pangapat siya sa bucket list ko, una kasi Korea, sunod Japan, pangatlo ang spain at pang-apat ang Italy na tiyak buburahin ko na sa listahan. Truma ang naging hatid sa ‘kin ng bansang iyon at pangako ko sa sarili ko kung bibigyan ako ng pagkakataon kapag-ibang bansa hindi na ako kailanman tatapak sa bansang iyon… hindi na kailanman.
Sobrang bigat pa rin ng puso ko kahit na alam kong wala na si Alessandro. Siguro dahil gaya ng sinabi ni Ian, baliktarin ko man ang mundo tatay ko pa rin siya. Dugo pa rin niya ang nananalaytay sa ugat ko. Hindi iyon kailanman magbabago.
Ayokong magkimkim ng sama ng loob lalo’t patay na siya. Sa isipan at puso pinapatawad ko na siya, ang Diyo
