CHAPTER 27- TAMPUHAN
MARTINA Pakiramdam ko ay may kung anong masamang hangin ang hatid ng umagang iyon sa amin ni Warren. Kanina ko pa ito napapansin na wala ito sa mood, pati ang mga customer ay sinusungitan nito. Napabuntong hininga na lang ako sa mga kinikilos niya. “Miss, wala kasing price tag ito ih. Magkano itong tinapay?” mabilis kong kinuha ang sinasabi nitong tinapay at mukhang nagtanong na ito kay Warren pero hindi naman pinansin. “Fifty pesos po itong tinapay.” “Buti ka pa madaling kausap, yun kasamahan mo na isa? Yung lalakeng yun.” Tinuro pa ng ale si Warren gamit ang nguso nito kaya muntik na akong mapangiti, nagpigil lang ako. “...ang sungit tanungin, kala mo naman ang hirap ng tinanong ko, tsssk!” “Pasensiya na po kayo sa kasamahan ko, may pinagdadaanan lang po siya.” Kunwari ay pagtatangg
- Writer
