CHAPTER 26- TAGISAN
MARTINA Saktong ala sais na ng umaga ako nagising. Unti-unti kong inalala ang mga bagay na nangyari sa akin simula ng ilibing namin si tatay. Kahit mahirap ay nag si-sink in na sa utak ko ang katotohanang iyon. Dahan-dahan akong tumayo mula sa mahabang pagkakatulog ng buong magdamag. Ang huli kong naalala ay ang pag-uusap namin ni Yohann bago tuluyang hinigop ng antok ang katawan ko. Anong oras kaya ito nakaalis? Ang sabi nito ay hihintayin niya akong maging okay at saka ito aalis. Isinuot ko ang manipis na tsinelas na sinusuot ko pambahay. Bago ako lumabas ay pinusod ko muna ng maayus ang buhok ko at saka ako magtitimpla ng kape. Pagbukas ko ng pinto ng kuwarto ko ay halos manglaki ang mga mata ko sa nakita ko ngayon. Nasa tabi ng mesa si Yohann habang inaayus nito ang mga pagkain
- Writer
