CAPITOLO TRENTA CINQUE- SUSPENSE
Xyra's POV
I didn't bother how things would be this chaotic. But now, I'm sure of things thats been bothering ever since. Pero hindi pa rin ako mapakali.
Kanina ko pa tinatawagan sina Hara, maging sina Dave at ang iba pero walang sumasagot. I have to tell them, I have to tell them what I know. I need to.
Hindi nako nagdalawang isip na tawagan si Luther. Paulit ulit akong nagpalakad lakad sa sala, halos nakadalawang tawag nako pero ni hindi siya sumasagot.
Ano bang nangyayari sa mga tao? Nasaan na ba sila? Kanina pa rin ako naghihintay kina mama pero hanggang ngayon wala pa sila. Masyado na ata akong nagiging paranoid sa nangyayari, pero hindi ko maiwasan. What I just found out is unbelievable.
Exactly two days had passed, akala namin ayos na lah
