Ako pa rin ang nag-aalaga kay Tita Vernice. Hindi pa rin siya nagsasalita pero hindi na kagaya dati. Nalukungkot akong pagmasdan siya dahil naalala ko sa kanya ang aking Ina. Namatay nalang ito dahil hindi namin siya kayang ipagamot. Bumalik na naman sa aking isipan ang ginawa ni Tatay. Imagine, sa dalawang buwan na nawala si nanay ay naghanap na siya kaagad ng ipapalit. May dalawa rin silang anak kaya bali anim kaming magkakapatod. Hindi ko naman close ang mga anak niya at minsan ko lang ang mga ito nakita. Sobrang nakakaiinggit dahil masaya silang Pamilya habang kami kailangan ko pang magsikap para mapaaral si Abegail at sina Amdrew at Crystal. Mabuti nalang at naka move on na sila sa nangyari dati kaya hindi na sila gaanong nalulungkot. Kaharap ko ngayon si Tita Vernice at nakaupo lang
