Chapter 24
Ice Cream
“Sino ka? Anong kailangan mo?”
Ang ngiti sa aking mga labi ay unti-unting namatay. Napakurap ako.
“Gabriel! Ako ito… si Ana,” marahan kong sagot.
Ilang beses na nagpalipat-lipat ang kaniyang dumidilim na mga mata sa akin, dumadampi sa bawat sulok ng aking mukha. Sa aking mga pisngi, sa aking mga labi, sa aking ilong at sa kahit anong parteng makapagpapaalala sa kaniya sa isang Anastasia Resurreccion.
“Hindi kita kilala,” aniya.
Parang binuhusan ako ng malamig na tubig.
Humugot ako ng malalim na hininga bago mas umayos ng upo. Si Gabriel na nakaupo sa tapat ay kumunot ang noo, ang pagkawala ng pasensiya ay nagiging ebidente na.
“Huwag ka namang magsalita ng ganiyan, Gabriel. Niloloko mo na naman ba ako? Hindi ba mahilig kang magloko?” Napalunok ako.
“Miss, mar
