“I hope you’ll be back here again, iha,” ani Tita Lacey na nakakapit pa rin sa mga braso ko. Ayaw pa akong paalisin.
“Mom,” marahang saway muli ni Luther sa kanyang ina.
“You can’t blame me, son,” si Tita Lacey matapos pandilatan si Luther ay matamis ulit ang ngiting bumaling sa akin. “Napakasaya ko kasi ito ang unang beses na nagpakilala si Wayne ng girlfriend sa amin ng daddy n’ya.”
Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko sa kanya kaya nahihiya na lang akong ngumiti at bahagyang yumuko.
Si Luther man ay nahimas na lang ang batok dahil hiyang hiya sa hayagang pagkagusto sa akin ng mommy niya.
“I’ll bring her home, mom. It’s late,” sabi ni Luther na sumulyap pa sa kanyang relong suot.
“Sige na nga!” Parang batang tugon ni Tita Lacey. “Basta, Monnette, ha. Babalik ka ulit dito sa bahay
