“Ate, sinong hinahabol mo ng tingin d’yan?” tawag ni Rizza sa akin.
Katatapos lang ng misa at palabas na kami ng simbahan nang makita ko na naman sa dagat ng mga tao si Jared. Hindi ako p’wedeng magkamali dahil kilala ko s’ya.
“Ah, wala! Tara na! Umuwi na tayo,” tugon ko.
Habang naglalakad ay nagpalinga linga pa ako sa paligid. Nagbabaka sakaling makita ko ulit si Jared pero wala na s’ya. Simula ng dumating ako dito sa probinsya ay napapadalas na rin ang pagkakita ko sa kanya.
Sinusundan n’ya ba ako? At paano naman n’ya nalaman ang kinaroroonan ko? Si Luther lang naman ang may alam kung nasaan ako ngayon.
Kahit si mama ay hindi ko pa nakakausap simula ng umalis ako. Sadyang hindi ko sinasagot ang mga tawag at text niya dahil hindi ko pa siya kayang kausapin sa ngayon.
Masakit pa rin
