"Sorry? Damn you!" Sinugod niyang muli ako at niyugyog ang balikat ko. Tuluyan na akong napaiyak nang todo sa bumabaong kuko niya sa aking katawan. "Damn you! Because of you! Sinira mo ang lahat! Sinira mo, Gina!" Marahas niya akong hinila bigla at natianod naman niya ang katawan ko kung kaya't nang marahas niya akong binitawan ay bumagsak ako sa puno ng bubog na malamig na tiles.
"A-ah!" sigaw ko mula sa sakit. Dumugo ang mga braso kong nadaplisan ng maliliit na pisi mula sa flower vase. Hinang-hina na ako nang mga sandaling 'yon. Mugto pa ang mga mata ko, pagod na sa kakaiyak at pagmamakaawa.
He's wicked, merciless, evil. Wala akong makitang awa sa mga mata niya. But I know... I deserve his wrath. Savvanah suffered a lot, wala 'tong natatanggap ko ngayon kay Matteo kumpara sa mga naran
