SOBRA-SOBRA ang kaba ko nang nasa harapan na mismo ako ng bahay nina Savvanah. Kanina lamang ay akala ko hindi ako gano'n kakabahan, nagkamali ako dahil nandoon na naman ang pagdadalawang isip sa akin kung bababa ba ako para kausapin siya o hindi na.
"Damn, Gina! Nandito ka na. Matagal mong hinintay 'to, ngayon ka pa ba aatras?" pagkausap ko sa sarili ko. Ok... kaya ko 'to.
Bumaba na ako sa kotse ko dala ang mabigat na pakiramdam. Nang nasa tapat na ako ng malaking gate ng bahay nila ay humugot ako ng isang malalim na buntong hininga bago pindutin ang doorbell.
Abot-langit ang kaba ko sa ano mang oras ay puwede nang bumungad sa harapan ko si Savvanah. Sunod-sunod ang naging paglunok ko nang biglang bumukas ang pinto sa harapan ko at tuluyang iniluwa no'n ang dating kaibigan.
"Sav," ang
