Chapter 16

1851 Words
Andrie "Please let me go home Andrie" Nagsusumamong sabi ni Nemalyn sa akin pero bingi na ako sa mga pakiusap niya. I know any moment the tears from her eyes will drop slowly to her beautiful face. Iniwasan kong sulyapan siya. Para di masira ang determinasyon kong makasama ko siya. I park immediately the car once we reached the basement parking. Mabilis kong binuksan ang pintuan sa tapat niya. Hinila ko siya palabas gamit ang pulso niya "Saan mo ako dadalhin." Pilit nitong inaaklas kamay kong mahigpit na nakahawak sa kanya habang hila hila ko siya papunta sa elevator. Wala akong oras para sagutin ang tanong niya ni ayaw ko siyang tingnan dahil pag nakita ko mukha niya at mga luhang namumuo sa mga mata niya. Humihina ang depensa ko I don't understand my self Mula ng manggaling kami ng Palawan. Iniwasan ko na muna siya baka kasi di ko yun ginawa masira ang mga plano ko and I don't want to repeat the history back then. Mas ok nga yung paniwalaan niyang ikakasal ako. Para di niya maisipang tumakas uli. Let her believed or think that way Di ko alam sino ang nag feed sa kanya ng maling chismis. Pero may hinala na ako.. Who else? Ang mahaderang Secretary ko. Di ko alam na kinagat niya ang sinabi ko noon sa kanya..kung paano yun nakarating kay Nema? wala akong idea. Dapat ko yata siyang pasalamatan dahil may naitulong ang pagiging tsismosa nito sa mga plano ko. Mula sa Palawan Urgent ang travel ko papuntang Doha para sa bidding. Isa ang JAL sa mga international construction and Architectural Company na maswerteng napasama sa bidding..l And without a drop of sweat. I won the bid by myself. Nasa airport ako ng tumawag ako sa taong itinalaga kong bantayan mga kilos niya sa boung linggong wala ako..l Uminit ang ulo ko ng natanggap ko Ang report nitong boung araw na isinubsob ni Nemalyn ang sarili nito sa cubicle nito Ni hindi ito kumain ng lunch. Napa diretso ako sa opisina mula sa Airport. Aakyatin ko siya sa cubicle niya para piliting kumain. Ang hirap pigilan emosyon ko pagdating sa kanya. Kahit mga desisyon ko minsan pag sangkot siya pabigla bigla nawawalan ako ng kontrol sa sarili ko..lalo pat may anak ako sa kanya.. Nasa doha ako ng email ni Mr.Lazarro ang result ng DNA Test. And it's Positive! Gustong gusto kong puntahan si Angelo pero I'm so f*****g Tired and sleepy. Di ko na uli ito nadalaw pero nag hired ako ng secret Spy and security sa kanya para masiguro kong ligtas siya sa school hanggang pag uwi nito, luckily may nakuha ang hired spy ko na unit katabi ng apartment nila para lang bantayan sila. Ang plano kung tumuloy sa Unit ko at magpahinga ay nilipad ng hangin ng malaman kung nag hunger strike si Nemalyn dahil sa trabaho. Pero pagdating na pagdating ko Yung maamo niyang mukha ang Nakita ko sa labas ng JAL. Halos napawi lahat ng pagod ko at antok dahil sa mahabang biyahe pagkakita ko sa kanya. Napasulyap uli ako sa kanya habang nasa mata ang pagkabalisa "Can you please let go of me" Her eyes is reluctant while pleading on me. Ngumisi ako habang nakatingin sa kanya. Binitiwan ko na siya dahil lulan na kami ng elevetor papunta sa Unit ko. Sa top floor ang unit ko. Penthouse yun. Sakop lahat ang boung last Floor. The building is owned by Lorenzo Empire. "Mr.Lorenzo What do you want from me" She asked again.. "You really wanna know Miss Sandoval? Ngumisi ako lumapit sa kanya Umatras ito hanggang masukol ko siya sa dingding ng Elevator. Nakatingin ako sa mga labi nito. How many years I'm longing for that lips. Itinukod nito ang dalawang siko sa dibdib ko. "Look at me Nemalyn.. Alam kong alam mo ang kailangan ko sayo" I held her face with my both hands. Hinimas ko gamit ng hinlalaki ko ang pisngi nito. Ramdam ko ang mabibigat na buntong hininga nito na tumatama sa Mukha ko SHIT! Lalo akong nakaramdam ng pag iinit ng maamoy ko ang hininga nitong parang nakakaadik ang bango. I'm about to kiss her when the sound of the elevator pop up. Wrong timing naman ang elevator. Kung di ko lang siya kasama sinipa ko na sana eh. Mabilis ko siyang hinila palabas. Hinawakan ko uli siya sa kamay at hinila papasok. Pagkapasok na pagkapasok namin. Wala akong inaksayang sandali I hold her face and kiss her hard Harder dahil gusto ko siyang parusahan dahil sa ginawa niyang pag alis ng walang paalam noon. Harder dahil gusto kong makabawi sa pangungulila ko sa kanya sa loob ng maraming taon.. I saw her Hazel eyes became wider. Pero saglit lang yun. She is pushing me hard with her both hands and trying to close her mouth hanggang maramdaman kung unti unti ng humihina ang dipensa niya. And she is starting to response! Ang kaninang mapagparusang halik ko nauwi na ito sa masuyo at maingat. I feel the arousal when i heard her soft moan. Without any inhibations My hands start travelling to her soft body. Lalong nag init pakiramdam ko ng napahawak siya sa leeg ko. DAMN IT! She is driving me insane. Nemalyn never failed to ignite the fire inside me. One by one I started to unbotton her blouse. Parang may sariling isip ang mga kamay ko dahil nagawa ko ng i unhooked ang suot nitong bra within seconds while our lips are sealed and connected. Nagawa ko siyang dalhin sa sofa.  And she is already half naked. Wearing just her black skinny Jeans She looks like a Goddes and a supermodel from high branded Denim Company. and my both hands are too busy to caressing her upper body while kissing her intensely and passionately. I'm about to unzip her jean when all of sudden tumunog ang phone nito sa purse bag nyang nasa sahig. Napamura ako ng mahina. Shit! Who's the hell is Calling? Para itong nahimasmasan mula sa kung anung mahika bumabalot dito at para itong binihusan ng tubig. For seconds di nito alam ang gagawin, alin ang uunahin ang sagutin ang Phone nitong walang tigil sa kakaring or takpan ang dibdib nito. Mabilis nitong pinulot ang blouse sa sahig at ginawang panakip sa medium but firm nitong breast. Nanlulumo at disappointed akong naupo sa sofa. I swear to god. Whoever's calling I could kill it instantly for interupting us. Lumingon muna ito sa akin parang nag aalangan itong sagutin ang tawag pero dahil walang tigil sa kaka ring ang cellphone niya. Mahinang boses na sinagot niya Ang tawag. "Hello.Yes baby" All ears ako sa mga sinasabi niya. "Look I'm still at work baby" Gusto kong matawa Iknow she keep hiding our son napapikit ako ng mariin. I'm just joking how could I kill my own child. It's ok Nemalyn keep hiding and i'll keep pretending knowing nothing for your little dirty secret. At alam kong anak namin kausap niya. "But of course Just wait for me ok I'm coming home,Yes I promise. Love yah baby. I have to go...bye baby" Mabilis nitong pinatay ang call. Di makatingin sa akin ng diretso.. Pinulot ko ang color black na bra niya sa sahig at inabot sa kanya ngumisi ako kahit sa loob loob ko gusto kong pumatay ng tao. She grab it..faster binitiwan niya ang blouse na nakatakip sa dibdib niya at nagmamadaling isinuot ang itim na bra. Napamura ako. "Could You Do it Faster Nemalyn..You're torturing me! don't wait until i change my f*****g mind! God knows gaano ako nagtitimpi ngayon..pero dahil anak namin ang tumawag wala akong magagawa.. Magtitiis ako mamaya sa long and cold bath. Again and again I'm secretly cursing for all my frustrations right now. Mabilis kong inayos ang sarili ko. Kailangan ko siyang ihatid pauwi But of course alam kong tatanggi siya "Come here let me drop you home" "No thank you. just drop me to the nearest Grocery store. I can manage to go home" Nagkibit balik lang ako.. At nagpatiuna na sa elevator. Ilang beses akong humugot ng buntong hininga. Lust and arousal are all over my system right now. Nakatingin ito sa sahig habang nasa elevator kami. I clear my throat and talk "I'm sure your boyfriend is waiting for you right?" Tumingin ito sa akin. She open her mouth and about to answer pero walang lumalabas na tinig dito. Gusto kong magmura ng malakas dahil sarap halikan ang naka awang nitong mga labi.. "He is lucky enough to call just in time Nemalyn or else you will suffer again the concequences.." Ngumiti ako at tumingin sa kanya ng nakakaloko. "He is not my... my boyfriend" Mahina nitong bulong..her voice is shaking. "Really? And who is he? I asked. God knows nakakatuwa siya. She is not a good liar.. She is still the innocent Nemalyn after all these years. The women i fell inlove with the moment i saw her on that Parking lot for the first time. "He is some..someone else" "I see..Whoever he was..be thankful for him because he saved you from my wrath" Di na ito sumagot. Hanggang makarating kami sa basement..  Di na ako umimik habang mabilis na nag ddrive. "I told you just drop me to the nearest supermarket" "I'll drop you to the nearest Supermarket Near your home " "What? Gulat na gulat ito sa sinabi ko. "Mas mapapadali sayo kung mamimili ka malapit sa tirahan mo" 'Paano mo nalaman saan ako nakatira?" "Miss Nemalyn Sandoval. Let me remind you..If i want to know something..In one snap of my fingers Everything is Possible. because I'm John Andrie Lorenzo remember?" Ngumisi ako. Trying to immitate Robert Dowrey Jr.. When he is mocking Thanos on the ending of that epic movie The End Game. "You know nothing Andrie Lorenzo" Ngumiti ito ng mapakla..and she is looking at me uneasy and reluctant.. "Yes I did" "You do?" Nakikita ko sa mata nito ang di natatawarang takot sa huling tanong nito.. Ngumiti ako. "Far enough to know your address...well it's written in your personal information..I saw it on Employee Information Sheet" I saw her from the corner of my eyes.. Huminga ito ng malalim..para itong nabunutan ng tinik sa dibdib.. How long.?She would hide our son? And how long I could pretend to know nothing about it?  Lalo akong humanga sa kanya.. Kung ibang babae lang siguro Ang nasa kalagayan niya ngayon Considering ang katayuan ko at ng pamilya ko sa lipunan baka magkukumahog na ipakilala ang anak nito para mabigyan ng pangalan.. But Nemalyn is different. Different but Good. She's an amazing woman. Thinking about how she managed life with our son and very I'll Aunti Alone. Lalo akong napamahal sa kanya.. She is one among the bravest woman i've ever known.. Napangiti ako habang napasulyap ako sa kanya.. She closed her eyes. Parang may malamig na kamay ang humaplos sa puso ko. I know, soon everything will be fall into the right places between us. With that thought ngumisi ako.. May pilyong planong naglalaro sa isip ko and i will execute my plan tomorrow.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD