Marrying The Business Tycoon (R18)

“Ohh—“ malakas na halinghing ng dalaga. Mahigpit siyang napakapit sa bedsheet, ang kanyang ulo ay hindi malaman kung saan ihihilig habang ang kanyang katawan ay tila nakakapaso sa init. Ito ang unang beses na makaramdam siya ng kakaibang init sa katawan na kahit anong pigil niya sa kanyang sarili ay hindi niya mapigilan. Napakagat siya ng ibabang labi upang pigilan ang paglabas ng kanyang ungol. Ang kaninang masakit na nararamdaman ay unti-unting naglaho at napapalitan ng kakaibigan sarap sa kanyang pakiramdam habang ang binata ay patuloy sa mabilis na pag-ulos mula sa kanyang ibabaw. “Oh, sh*t!” baritonong sigaw ng binata at mas lalong ibinaon ang kanyang pagkal*l*ki. Ilang minuto itong nanatili sa ibabaw ng dalaga habang parehas nilang hinahabol ang paghinga. Parehas na tumatagaktak ang pawis sa kanilang katawan kahit na malamig ang buong kwarto. Marahan na hinalikan ng binata ang labi ng dalaga, saka ‘to umalis at nahiga sa tabi. Marahan na itinaas ng binata ang  ulo ng dalaga at  ipinatong ‘to sa kanyang braso, ang kabilang kamay naman nito ay pinangyakap sa dalaga upang mas lalo pang magdiin ang kanilang katawan. Nang dahil sa pagod ay hindi namalayan ng dalawa na parehas na silang hinila ng antok at nakatulog. MASAKIT ang ulo na iminulat ni Anastasia ang kanyang mga mata, napatingin siya sa kanyang kapaligid ng mapansin na hindi niya ‘yon kwarto at doon niya lamang din napansin ang binata sa kanyang tabi. Agad siyang napatakip ng kanyang bibig, napatingin din siya sa katawan na walang saplot habang ang kanyang buong katawan ay nanakit. “Ano ang nangyari?” tanong niya sa kanyang sarili at nagulat sa paggalaw ng binata sa kanyang tabi. ‘Ang lalaki na ‘to, ibinigay ko sa kanya ang katawan ko na hindi ko naibigay sa dalawang taon kong naging kasintahan.’ Isip-isip niya bago mahinang pinukpok ang kanyang ulo. Marahan ‘tong umalis sa kanyang pagkakahiga upang hindi magising ang binata, isa-isa niyang dinampot ang kanyang mga damit ng mapansin na sira ang kanyang blouse. Kaya naman ay walang pagdadalawang isip na kinuha niya ang malaking tshirt ng binata at ‘yon ang ginamit. Nang maayos niya na at sigurado na siyang walang ibang naiwan sa loob ng kwarto ay muli siyang napatingin sa binata na mahimbing na natutulog. “Pasensya na pero sa tingin ko ay hindi na kita kayang harapin pa matapos ang nangyari.” Mahinang aniya habang nakatingin sa maamong mukha ng binata na mahimbing pa din na natutulog.