The billionaires Supermodel

Chapter 18

 Jane

Nagising akong masakit ang ulo. Nahihilo pa akong pilit na minumulat ang mata. Namutawi sa isip ko ang mga pangyayari sa bahay ng may humaklit sa akin at tinakpan ang bibig ko. Nag flashback lahat pati ang pagbuhat at pag sakay sa akin sa sasakyan. Tuluyan ko ng minulat ang mga mata.

Kinapa ko ang kinahihigaan. Malambot iyon. Damn it! Nasaan ako? Bumangon ako sa kama. Iginala ko ang paningin sa paligid. Hindi kalakihan ang kwartong kinaruruunan ko. Isang mabilog lang na bintana at natatakpan ng puting salamin ang nagbibigay liwanag sa paligid.Naramdaman Kong umuuga ang kinaruruunan namin. Sumilip ako sa labas. Kulay asul, Kulay asul ang paligid. Wala akong nakita maliban sa purong tubig. Wait! nasa dagat ako?.

Tinubuan ako ng kaba at hilakbot ng mapadako ang mata ko sa taong nakaupo sa upuan katapat ng kama. Duguan ito. Namumutla at walang malay. Nanlalaki ang mga mata ko nang makilala ito.

"Oh God! Taurus." tawag ko rito. Patay na ba ito?"No..no..no, Taurus, babe Taurus wake up. " tinakbo ko ang pagitan namin. Inangat ko ang mukha nito at kinulong sa mga kamay ko. Oh may hindi ko na alam ang gagawin. Hindi ko alam na sinundan Pala ako nito. Bakit? bakit mo ginawa ito?. Napahamak ka tuloy.

"Taurus, babe, please wake up! Wag mo akong Iwan please." mangiyak ngiyak Kong Gising rito. Tinapik tapik ko pa ang pisngi nito. Umungol ito. Thank God buhay pa. Naawa ako sa kalagayan nito namumutla at Duguan pa. Taurus huwag kang mamamatay tatakas pa tayo.

"Taurus, babe please. Wake up.! Wake up! Babe nakikiusap ako. Gumising ka.!" Gising ko ulit dito.

Nagmulat ito ng mata. Tuluyan na akong napaiyak. Niyakap ko ito. "Huwag mo akong Iwan mahal ko." sabi ko rito.

"Ta.. Talaga? Y.o..You love meee?" bagkos ay tanong nito. Kahit na nahihirapan at napapangiwi sa sakit. Sa mga nangyayari pumasok pa talaga sa isip niya yun huh. Pambihira.

Tumango na lang ako rito."Kaya please huwag kang mamamatay ."

"I.. I wooont, I promised.!" sagot nito.

"Wait,kakalagan kita."

"Oookay, bilisan mo baka may pumasok."

"Hindi ko alam Kong papaano tayo makakatakas. I think nasa git a tayo ng dagat." sabi ko rito.

Tumayo ako at pumunta sa likurang nito para kalagan. Hindi pa ako na kakalahati ng sa paghuhubad ng tali ay biglang bumukas ang pinto at pumasok ang isang tauhan ng dumukot sa akin.

"Damn it!" mura ni Taurus.

"Aaahhhh.. Bitawan mo ako." sigaw ko sa lalaki ng hablotin ako sa pagkakayuko sa likod ni Taurus. Ibinalik ako nito sa kama.Nagpupumiglas ako. Suntok at sipa ang ginawa ko pero kulang ang lakas ko kumpara rito. Nagpupumiglas parin ako pilit na kumakawala rito pero sinuntok ako nito sa sikmura. Napaigik ako sa sakit.

"Damn it! Leave her alone!" Nagpupumiglas na sigaw ni Taurus Kahit na nanghihina.

Itinali nito ang dalawang kamay ko sa magkabilang gilid ng kama. Naramdaman Kong tumulo ang luha sa magka bilang mata ko.

"Taurus." tanging nasambit ko.

Napalingon kami sa taong pumasok.

"Sino ka?" tanong ko sa lalaki.

Napangisi ito at yumuko sa kinahihigaan ko itinukod pa nito ang dalawang kamay sa kama.

"Tsk, Tsk, ang bilis mo namang makalimot Karrien. Did you really not remember me? Ipapa alala ko sayo.Titigan mo akong mabuti." iling iling pa ito. "Tumitig ka!" sigaw nito sa akin.

May mga imaheng pumasok sa isip ko. A nerd man, nakasuot ng malaking salamin sa mga mata at May malalaking ngipin.

"Oliver?" mahina Kong tanung.

"Yes, sweetheart. Its me. No other than." sagot nito. May nakalulukong ngiti pa sa mga labi. Napapikit ako. " Hindi lang ikaw ang gagantihan ko. You see that guy?" sinabunutan ako nito. Napahiyaw ako sa sakit. "Ma lapit nayang maubusan ng dugo. Mamaatay na siya. Kawawa Naman diba?". Tumawa ito.

Palakad Lakad ito sa gitna namin ni Taurus.

"Bakit kailangang nadamay si Taurus ako ang kailangan mo diba!Diba!"sigaw ko rito.

" Well, may kasalanan din siya sa akin. Not sa akin, actually to my sister. " 

" Damn you Montireal! Iniwan mo ang kapatid ko dahil lang sa babaeng Mahal ko.! "baling ni Oliver kay Taurus. Lumapit pa ito at inundayan ng suntok ang nakaupo.Tinutukan pa ng baril. Lumingon ito sa akin." and you, ako sana ang nakaangkin sayo ng gabing iyon pero anong ginawa mo pumasok ka sa kwarto ng Montireal na iyan.!" sigaw nito at pinaputok ang baril sa sahig. Nagulat ako at natatakot, natatakot para kay Taurus. 

" I changed because of you." dinuro pa ako." Pero ayaw mo parin sa akin. Sa tuwing lumalapit ako iniiwasan mo ako. Ano pa ba ang kulang Jane? Ano ba ang meron sa Montireal na iyan at wala sa akin.!Damn it! "

" Your obsessed.! Alam mo hindi mahalaga sa akin ang panlabas na anyo Oliver! Ang Mali mo noon pinagtangkaan mo akong gahasain. Kaya hindi kita matanggap at kahit kilan hindi kita tatanggapin dahil hindi kita mahal!" mariing sabi ko. Idiniin ko pa ang salitang mahal.

Yumuko ito. "Bakit?! Dahil ba sa kanya? Sinong mahal mo, siya! Siya bah! ".nanggigigil na sabi nito sa akin sabay turo sa direksyon ni Taurus. Ang isang kamay nito ay nanginginig na hinawakan pa ako nang mahigpit sa panga dala ng matinding galit. Nanlisik ang mga matang nakatitig sa akin. "Ngayun matitikman ninyo ang galit ko. At ikaw Montireal panuorin mo ang gagawin ko."

Pinunit nito ang suot Kong t-shirt. Napasigaw ako sa subrang takot at kilabot. Tumanbad sa harap nito ang mga dibdib na natatakpan ng brasier.Nagpupumiglas naman si Taurus sa kina uupuan nito pilit kinakalas ang tali. Mariing napapamura.

"Damn you Oliver! Nooooo...don't do that to her!" sigaw nito.

Natawa lang ang demonyong Oliver. Inamoy amoy pa ang leeg ko. Pinasadaan nang tingin ang buo kong katawan. Nagpupumiglas ako sa kinahihigaan. Tumutulo na ang luha ko dahil hindi ko man lang ito maitulak.

"Taurus heeelp please." tanging nasabit ko.

"Oliver. Nooo...nooo...nooo. Jane,." sambit ni Taurus sa pagitan ng pag iyak..

"Patayin mo na lang ako Oliver, please, Patayin mo na lang ako." umiiyak na pakiusap ko rito.

Naiiyak akong napatingin kay Taurus. Nangungusap ang mga matang humihingi na patawad. 

Paid StoriesTry PremiumGet the AppLanguageWriters|BusinessJobsPressTermsPrivacyHelp© 2020 w*****d