The billionaires Supermodel

Chapter 17

Taurus

Pinuntahan ni Jenny si Jane sa kusina Pagkatapos na naming mag usap.

"Taurus!, Taurus! Wala si Jane sa kusina." nagsisigaw si Jenny pa lapit sa akin.

Napatayo ako sa kinauupuan. Pa takbo akong pumunta ng kusina. Damn it! Nakita ko ang basak na baso sa sahig at bukas ang pinto papuntang likuran ng bahay.Damn it.!

Mabilis ang naging takbo ko papuntang harapan ng bahay. Naabutan ko ang sasakyan na ka bubuhay pa laman ang makina. Damn it!

Naisip Kong baka doon sina kay si Jane.

Mabilis akong napatakbo para puntahan ang sasakyan pero sa kasama ang palad hindi ko na abot an mabilis na itong sumibat. Damn it! Hindi na ako nag dalawang isip pa lapit sa sasakyan ko. Nasa harap na nang pinto si Jenny.

"You stay here, susundan ko ang sasakyan!" sigaw ko rito. Tumango lang ito hindi alam ang gagawin.

Sumakay na ako ng kotse at mabilis pinatakbo ito para habolin ang sasakyan. Damn it!

I call Franco. Naka ilang ring pa iyon bago sumagot ang ka bilang linya.

" Damn it! Franco ang tagal Mong sumagot." bungad ko rito.

"Bakit ba? Istorbo ka, nasa kalagitnaan ako ng date, dude!" angal nito.

"Shut up! I need your help. Jane was kidn*pped. I need you now!"

"What? Nasaan ka?"

"I don't know sinusundan ko pa lang ito. Tatawagan kita ulit mamaya" imporma ko. "I need you here, bilisan mo, Damn it!"

"Babe-." bosses ng babae. May kaulaway Pala ang ungas.

"Okay I'm on my way. I need to call some back up."

"Okay,bye."

"Bye."paalam ko at pintay na ang phone. Tinapon ko iyon sa may dashboard.

"Damn it! Papatayin kita kung sino kaman. Damn it!" hinampas ko ang manibela sa subrang frustration. "Hold on babe, I will save you." mariin Kong bulong sa isip.

Hindi ko inihiwalay ang mata sa kotse ng dumukot. Hindi namalayan ng lalaking nakasunod ako.

Huminto niya ang kotse sa tapat ng isang yate. Hininto ko rin ang kotse sa Di kalayuan.Bumaba ito at binuksan ang pinto para ilabas si Jane. Hindi ako pweding sumugod nag iisa lang ako maraming bantay. Damn it! Binuhat nito si Jane dahil wala parin itong malay. Pinasok niya ito sa yate. Maraming bantay sa yate. Bumaba ako ng kotse at nag tago sa isang drum ng basura.

Nagtatagis ang mga baggang nakatingin ako roon. "Damn it I forgot my gun!"

Tinawagan ko uli sa Franco.

"Hello Franco, nasa Manila North Port." imporma ko at pinatay na ang phone.

Thirty minutes na hindi parin dumarating si Franco. "Damn it Franco wher are you.!" Hindi na ako mapakali sa pinagtataguan.

Hindi na ako makatitis. Patago tago akong lumapit sa yate. Nang maka lapit nag isip ako ng paraan paano makaakyat sa itaas. Gumilid ako para maitago ang anino ko ng maynasagi akong isang lubid. Hinila hila ko iyon. Nang masigurong mahigpit ang pagkakatali niyon. Inakyat ko iyon. Nahihirapan man umakyat sa lubid na iyon tiniis ko.

Nakatapak ako sa sahig ng yate ng walang bantay nakapansin sa akin. Patago tago Kong nilibot ang buong yate para mahanap si Jane. Pero wala akong nakitang Jane doon.

Naisip ko baka nasa ibaba ng yate. Pagpihit ko ng siradura ng pinto may nakita akong palakad Lakad na nag babantay.

Mabilis akong nagtago. Nang wala na ito. Pumasok na ako ng pinto.

"Jane saan ka nila Inilagay. Damn it!" usal ko sa sarili.

May nadaanan akong isang sarado g pinto. Sa pag aakalang nandoon si Jane dahan dahan ko iyong binuksan. May narinig akong mga taong nag uusap.

"Ruel, Umalis na tayo." utos ng isang baretonong bosses ang its sounds familiar.

"Opo boss." sagot Naman ng isa.

Nilakihan ko pa ng kaunti ang bukas para ma kilala ang kung sino ang nagsasalita.

Naningkit ang mga mata ko ng makilala ang tinatawag nitong boss.

"Damn it Oliver.!Walang hiya ka talaga." tiimbagang Kong usal. Babalikan kita mamaya. But I need to find Jene first.

Isasara ko na sana ang pinto ng may malamig na bagay akong naramdaman sa batok ko. May baril pa lang nakatutuk sa akin. Lilingon sana ako sa taong na utok ng baril pero bigla akong tinulak papasok sa loob ng cabin na binuksan ko.

Flashback

"Boss may na kasunod sakin. Papatayin ko ba?" tanong ng tauhan ni Oliver.

"No, hayaan mo siyang sundan ka. Just pretend you don't know." sagot nito sa tauhan.

"Copy boss." pinatay na nito ang tawag.

End of Flashback

"Taurus Montireal, Welcome.!" bukas palad pa ito.

"Damn it! Oliver Alvarez." galit Kong sabit sa pangalan nito.

"I like it. Kita mo nga Naman ang pagkakataon. Heating two birds in one stone. Ang swerte ko nga naman." nakangisi pa ito.

"Damn it! Saan mo nilagay si Jane.?"

"Tsk, Tsk, Tsk.! Don't be so fast, dadalhin kita sa kanya. Makikita mo kung papaano ko pagsasawaan ang babaeng iyon." sabi pa nito.

"Damn it! Your a monster.!" gusto ko na talaga itong sunrukin pero hindi pwede hindi ko pa na kikita si Jane. Natabingi ang mukha ko ng suntukin ako ni Oliver. Napaigik ako sa sipa nito. Pa ulit ulit ako nitong sinuntok hanggang sa maramdaman ang pamamaga ng mukha ko. Kung hindi lang na kaaba ang baril ng isang tauhan nito gumanti ako ng suntok.

Nakasubsub ako sa sahig ng hapakan ako ng tauhan nit at pilit na pinaglakad papunta sa isa pang cabin. There I saw Jane laying on the bed unconscious.

"Damn it Oliver, what did you do to her." galit Kong tanong ko rito.

"Uh..ah..wala pa akong ginagawa sa kanya. Gusto ko kasing nanunuod ka." sabi nito tumawa pa ng malakas na parang isang demonyo.

Galit ang namayani sa katawan ko. Nang itatali na ako ng tauhan nito. Inundayan ko ito ng suntok sa mukha. Inagaw ang baril nito. Hindi ko pa nahahawakan ang isang tauhan nito at paputukan si Oliver na unahan akong paputukan nang isang tauhan nito. Na tamaan ako sa may binti. At isa pang putok sa may tagiliran. Napaigik ako sa sakit.

Dalawang tauhan ni Oliver ang lumapit sa akin at itinali ako sa isang upuan.

"Damn it Oliver.!" sigaw ko rito. Nangingiwi sa sakit ng mga sugat.

Napangisi ito ng nakakaluko. Lumapit ito sa akin at hinawakan ako sa mukha.

"Damn you! Montireal. I told you gaganti ako sayo.! Pabalya nitong binitawan ang mukha ko.

Nagpupumiglas ako sa pagkakatali sa upuan ng lapitan nito si Jane.

" Don't touch her, Oliver! " sigaw ko rito.

Nakangisi lang ito na para bang hindi ako narinig. Napa mura ako sa subrang galit. Nakahinga ako ng maluwag ng hindi nito itinuloy ang pag lapit kay Jane na kasalukuyan paring walang malay.