Chapter 10
1007 Words
Martina's
"Hi everyone I'm Martina Louie del ffiero ex wife of Mr.Mike Lee Smith." Ani ko habang nakatitig sa kanilang lahat. Lumipat ang tingin ko sa kanilang dalawa at halo-halong emosiyon ang nakita ko, galit,pagtataka at Awa
"Congrats sa inyong dalawa dahil magkaka-anak na kayo.Masaya ako dahil ikaw ang pinili niya Cathy, kahit masakit sa'kin"Sabi ko. Lumipat ang tingin ko kay Mike na ngayo'y galit na galit. Alam kong gusto niya ako pigilan ngunit hindi niya magawa dahil na siguro sa rami ng tao dito.
"Mike thank you dahil nakilala kita, kahit puro lang sakit ang binigay mo sakin, pero I accept na hindi talaga tayo para sa isat isa"Nagbabadya na ang mga luha ko. Ang ibang tao dito ay nagulat may natataka at may umiiyak at lalong may naawa.
Nahagip ng tingin ko ang tatlong kaibigan ni mike na ngayo'y awang-awa sakin, gusto kong sumigaw na plzz huwag niyo akong kaawaan, ngunit hirap ko 'yong bigkasin.
"Dati hindi ko man lang matanggap na may iba kang Mahal"
"Dahil Mahal na Mahal na Mahal kita higit pa sa buhay ko"sabi ko habang pilit na ngumingiti pero dito sa loob ng puso ko ay gusto ko ng humagulhul ng iyak, ngunit hindi ko pinahalata dahil ayaw kong kaawaan nila ako.
"At ikaw cathy huwag kang mag-alala dahil isusuko ko na siya sayo."
"Stay strong lang kayong dalawa at wag kayong mag-alala dahil wala ng sagabal sa pagmamahalan niyo at simula bukas wala ng pesting babae ang magpapakita sainyo.
Mike's
Pagkatapos niyang sabihin 'yon ay agad na siyang umalis pero ako lutang ngayon sa mga sinabi niya gusto ko siyang habulin para pigilan pero sabi naman ng isip ko na huwag dahil wala kang pake sa kanya at may mahal kana.
Tiningnan ko si Cathy ngayon na parang demonyo na nakangisi kaya sumabay nalang ako, hindi ko alam kung anong nangyayari sa'kin, basta masaya lang ako kase sa wakas umalis na siya....
Martina's
Pagkatapos ko 'yong sabihin ay tiningnan ko siya muli kasi ito na 'yong huli at nakita ko naman na lutang ito, ngunit isinawalang bahala ko nalang at tinawagan si Andrie wala pa kasi sya dito.
Maya-maya pa ay may kotse na huminto sa harapan ko bumungad sakin si Andrie na prenting nakangiting tumingin sa'kin
"Ba't ka nakangiti"Nagtatakang tanong ko.
"Kasi sa wakas na tauhan kana"Tawa niyang sabi kaya binatukan ko siya kaya napa aray naman ito sa ginawa ko at kinuha na niya ang mga dala kong gamit at sumakay na.
F
A
S
T
F
O
R
W
A
R
D
Nandito na kami sa airport naghihintay lang kung kailan tatawagin ang papunta sa canada. Bigla akong nakaramdam ng pagkahilo at parang nasusuka
kaya agad na akong nagpaalam kay Andrie at hinanap na ang comfort room.Nang makita ko na ay agad na akong pumasok
Pagkatapos kong sumuka ay agad akong lumabas at nag salamin muna at inayos ang sarili, habang abala ako sa pagaayos ng sarili. Ay Nakaramdam na naman ako ng hilo. Matutumba na sana ako ng bigla akong na salo nung babaeng buntis at binigyan ako nito ng isang maliit na butil
Pagkatapos kung gamitin 'yon ay isasauli ko na sana ng bigla niyang hinawakan ang kamay ko
"Huwag na sayo nayan" nakangiti niyang sabi at umalis na.
"Hays hindi pa nga ako na kapag thank you umalis agad" saad ko. Lumabas narin ako sakto naman ang paglabas ko ay tinawag na ang papunta sa canada at ayon nakasakay na nga kami.
BYE PHILIPPINES HANGGANG SA MULI
16 to 20 hours
Ang oras ng paglalakbay mula sa Pilipinas patungong Toronto, Canada mga 16 hanggang 20 oras sa average depende sa dami ng mga paglipat at oras ng paglalakbay. 13 km ang layo ng NAIA mula sa Metro Manila. Sa mga oras na rurok, ang trapiko ay maaaring umabot ng 40 minuto upang maglakbay sa NAIA.
"Martina, wake up and we're here" tapik sa akin ni Andrie. Tumayo ako at nakatingin sa paligid isa-isang nag silabasan ang mga Tao dito.
Pagkababa namin ay bumungad sakin ang malamig na hangin. Mga eroplanong kakarating at papalipad pa lamang. I miss this place, I miss my family and especially friends.
WELCOME TO TORONTO PEARSON INTERNATIONAL AIRPORT (YYZ)
Ang laki talaga ng Toronto kahit kailan.
Pagkarating namin sa bahay ay agad akong bumaba dahil sa sobrang pagkaexited na makita si Mommy. Dinala ni Andrie ang mga bagahe ko at Ito ay sumunod sa akin.
Pagpasok ko bumungad sa'akin ang napakatahimik na paligid. I was a little sad because I didn’t see anyone here. Si mommy at si kuya, sila wala dito
Malungkot akong umupo sa sofa sa dahilang wala sila dito. Nangmahimasmasan ang aking lungkot ay tumayo ako upang tunguhin ang aking silid. Hindi pa ako nakakailang hakbang ng may biglang sumigaw.
"WELCOME BACK MARTINA"Sigaw ng ibat-ibang boses. Dahan-dahan akong lumingon. Nagbabadya ang aking mga luha at napatakip sa aking labi. Nakita ko si Mommy habang dala ang isang cake at si kuya naman ay may dala itong balloon. Halos ka close friends ko nung high school ay nandito bitbit ang ibat ibang kulay na balloon. Si Jera, Liza, Mara, Mark, klint and Jissie,jissieca (twins) and specially my college friends, Andrie and Andrea (twins)
Isa-isa ko silang niyakap at pinagsasalamatan. Imbis na magpahinga ako, hindi ko nagawa bagko's e-nenjoy ko ang sarili kasama ang mga kaibigan. Naglalaro kami kong ano-ano, may sumasayaw,may kumakanta.
"Martina, What is your life in the Philippines"klint said. Napaawang labi ko sa tanong na iyon. Hindi ko Alam kong paano ko sasabihin o ipaliwanag.
"I was 18 years old that time, and because our company was sinking, it was decided to marry to the son of papa's friend because that was papa's request before he died"Panimula ko. Sumeryoso ang mga mukha nila na tila sinusuri ang buong katawan ko.
"Then we went home to talk about our wedding, You know that all women dream of getting married in front of the altar,pero kami hindi, may penermahan lang" Alam kong hindi nila naintindihan ang huling binigkas ko. Ngumiti ako sakanila at nagbabadya ang aking luha.
- Writer
